Anlatamadım ey yar seni sana, kaldı içimde
Gönlümde saklı sırlarım, sığmadı bu kalbimde
Kelimeler dar geldi hep, sevdam sığmaz bu cana
Baktım gözlerine sustum, diyemedim sana
Yollar yolcusuz kalmaz,
Ama sen bensiz kalırsan.
Yalnız bıraktığın odalarda,
Garip yurtlarda ara beni.
Neyleyim ben gurbet ellerde,
Sorsan dünyadan habersiz,
Güler, oynar; gamsız, kedersiz.
Her şeyden uzak, dertsiz, kedersiz,
Huzurla doludur güzelim çocuk.
Konuşmayı bile senden öğrenir,
Yıkılmış duvarlar altında kalmış gibiyim
Takatim kalmadı artık solmuş gül gibiyim
Bahçemde açmadan solan güller gibiyim ben
İncinmiş kalbimi kim anlar, kim bilir usta
Çok yorgunum be usta, yorgunum işte ben
Seven sevdiğini vurur duvara,
Umudum kaldı yine bir bahara.
Lale, sümbül açar bu yerde,
Tersine döner mi dünya, dersin?
Al yanaklarda süzülür yaşlar,
Farkında mısın bitanem, gelecek baharın,
Elinde bir gül beklersin, gelecek yarın.
Yaz geçti, kış geldi; bak, yağıyor karın,
Zalimlerden olma, gül, güldür bitanem.
Ağlayarak harap etme sen kendini,
Bir odada, bir kafeste gibi,
Ne zaman açılırsa, kafes uçar gibi.
Bu dünyada sayılı bir nefes,
Hemen verip kaçar gibiyim.
Dünyaya dalmış bir gafil gibi,
Bilemedim, bilemedim baba,
Beni sevdin mi, bilemedim.
Geçmişten aklımda kalan tek şey,
Bacağına sarılıp “Gitme baba” dediğim…
Başka bir anım yok seninle,
Beni kucakladığını bilmedim.
Gözden akan yaşlar gibi,
Gökten uçan kuşlar gibi,
Bir gün son bulan düşler gibi,
Bu alemden çekip giderim.
Gökte yıldız olur kayarsın,
Aldanma sahip olduğun toprağa, taşa,
Sen de gelmişsin bu yaşa.
Bir gün dönersin göçmen kuşa,
Uçar gidersin bir gün.
Dünya bir kafestir kaldığın kadar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!