Yeminler bozuldu, kalbim yoruldu,
Sana giden yollar artık kapandı.
Gözümdeki yaşlar bir nehir oldu,
Tövbe olsun daha aramam seni.
Tövbe olsun adını anmam bir daha,
Fark etmez artık, bu ateşlerde yanmaz,
Ağlarım, gözlerimdeki yaşlar akmaz.
Talan oldu gönül, kapandı kapılar,
Masal oldun sen, ben tükendim artık.
Aldın aklımı, birden yandı yüreğim,
Kim geldi de kaldı sende,
İşte bitiyor ömür son demde.
Belki bugün, belki yarın, son günde…
Yalansın be dünya, yalansın.
Tomurcuk gülü bile soldurursun,
Yaralı Bahar
Kırıyorsun kalbimi, bilmeden.
Belki giderim ben, gülmeden;
Helallik al benden ölmeden,
Belki sen gelmeden ölürüm.
Yeşil yaprak gibi kuruyup döküldüm,
Yeşil bir ağaç gibi yerimden söküldüm.
Urgan gibi kat kat olup büküldüm,
Senin aşkından be canım, aşkından.
Bir damla yaş gibi aktın,
Böyle gitmez bu düzen, bir gün hesap sorarlar
Güldüğün o yüzüne, gün gelir ağlatırlar
Kader deyip geçersin, yarayı kanatırlar
Bir bakarsın ansızın, baharda donarsın
Gün doğmuş neye yarar, yüreğin kar bağlamış
İlk defa düşüyorsun gözlerimden.
İlk defa…
Nedir bu acele gidişin?
Dertlerin mi var
Bana söylemediğin,
Gün olur da yüzüm güler mi,
Geçen ömür geri gelir mi?
Kalanlar kıymet bilir mi dersin,
Siz ağlamayın, ben çok ağladım.
Kimse bilmez hâlimden,
İdam fermanını astılar boynuma,
Kimseler silmez bak şu gözyaşıma.
Ölünce yazarlarsa mezar taşıma,
“Bir gariptir.” diye sakın ağlama.
Gün bahar olup çiçekler açınca,
Gelen kara kışın bahar olmadan,
Gönlümde sevginin gülü açmadan,
Bir gün ölürsem güneş doğmadan,
Gündüzleri isyan edip ağlama.
Sevgi dolu mutluluğu tatmadan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!