Sami Gökay Şiirleri - Şair Sami Gökay

Zaman değişti insanlar değişti,
Yalanlar da, söyleyen de değişti,
Söz de, söyleyenler de değişti,
Bizim özümüzde, sözümüz de değişmedi.
Elhamdülillah.

Gelirse bir gün baharın yazın,
Çalar âşıklar hep dertli sazın.
Kalmamış senin de artık sabrın,
Herkese söylüyorum artık elveda.

Dünyaya geliriz gamsız, kedersiz,

Âhir zaman peygamberi ümmeti,
Neden sen gaflete dalar gidersin?
Unuttun mu cehennemi, cenneti,
Neden sen gaflete dalar gidersin?

Hesap günü tanımazsa peygamber,

Gözyaşım akar, durmaz,
Göçmen kuşlar gider, dönmez.
Sevgilim, artık gözüm görmez,
Beni sevsen de sevmem artık.

Geçti artık, ağardı saçlarım,

Gözyaşımı silmezsen,
Bana bakıp gülmezsen,
Bir gül alıp vermezsen,
Çekilmez hayat, gel artık.

Gurbet kahrı çekilmez oldu,

Yarın olur da ben, olur muyum bilmem
Bir güneş doğar da, görür müyüm bilmem
Güller açar da ben, koklar mıyım bilmem
Karanlıkta kaldı, düşlerim benim

Düşlerim boş kaldı, sensizlikte yalnız

İnsan ne de olsa geçmişi özler,
Yetersiz kalır bazen sözler.
Zaman zaman dolar da gözler;
Sen köyünü özlemişsin, köylü kızı.

Ne zaman aklına gelse geçmişin,

Bir güneşin doğuşu gibi
Işık saçar çevresine bu güzel;
Öyle temiz, öyle masum ki —
Bilemedim, küsmüş bu güzel.

Bir öğle güneşi vurmuş yüzlere,

Leyla olup mecnunu ararsan
Eski bir viranede bul beni
Yalnız kalıp hayal kurarsan
Lal oldu dilim bülbüle sor beni

Ağlayıp gözyaşı dökersen eğer

Sıradan biriydim ben bir zaman,
Leyla’yı görünce Mecnun’a dönüştüm,
Ak düştü saçlarıma, çöllere düştüm,
Eyledin beni harap pirlere dönüştüm.

Mecnun edip beni gezdirdin çöllerde,