O zaman gökyüzü
belki daha mavi değildi,
ama bakışların
daha yakındı bana.
Bu yüzden,
Barış;
şehirleri ateşe verenlerin
tarih kitaplarında utançla anılmasıdır.
İşgalcilerin paslı ayak izlerinin
coğrafyaların alnından silinmesidir.
Ah, bu şehrin sözüm ona yaşayanları
Yükünüz ne kadar ağır öyle.
Hem kendiniz,
hem gidenler için yakıyorsunuz ağıtları.
Ah, bu şehrin sözüm ona yürüyenleri
Sonbahar gitmekle kalmak arasında,
sokakta bir kadın,
saçındaki tarakla
gökyüzünü saçına bağlıyor.
İçimdeki ses:
"Adımları hızlı at,
Su kabarır bakışlarımda,
sen ayrılık sanırsın.
Öpersem siyah saçlarından,
yağmurda ıslanırsın.
Hazan sarar ağaçları,
Aşk,
bir sabah gibi gelir;
uyanmamış şehrin
kirpiklerine konar.
Ne kapıyı sorar,
ne izin ister yürekten;
Aşk
Mutlu anlar yaşatır sana,
bundandır
her çağrısına koşarak gitmen
Kalbinin elinden tutar,
düşüncesizce değil,
Aşk, gece yarısı ansızın
bir ismi gülümseyerek anmaktır.
İnsanın, kendi içinde kurduğu bütün kuralları
tek bir bakış uğruna yıkmaktır.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!