Yeniliyorum diye küstüm bütün oyunlara.
Halı deseninden yollarda sürdüm arabamı.
Topum olmadığı için seçilmedim takıma.
Hiçbir şey yakışmadı bir türlü ayağıma.
Bırak da bu hayatı erbabı olan yaşasın.
Çay döküldü, ben doydum,
Duydum kötü sözleri,
Gözleri yaşlı oldum,
Soldum, görüp güzleri.
Yüzleri yere düşmüş,
Saklı aşkın, kafesimde kısık,
Kaldı kifayetsiz, karma karışık,
Kalbin karanlık, katmalı ışık,
Kilidi kırıldı, kapıma alışık.
Şımarmış bir illet,
İlle de mahcubiyet,
Mahsus bir mecburiyet,
Mecalsiz teslimiyettir.
Aşk bundan ziyade midir?
Müstehcen gerçek duruyor,
Göz önündedir aşikâr.
Bilmeyenler uyduruyor,
Benimki düpedüz inkâr.
Karşılıksız aşk bir araf
Sorma, ben hâlâ aynı yerdeyim.
Ben daha saydığım yerdeyim.
Herkes yükünü tuttu çoktan.
Atı olan, Üsküdar'ı aştı çoktan.
Oyun, eğlenebildiğin kadar oyundur.
Senin güzelliğin yaraladı beni,
Bir daha umarsızca savurma.
Silah sayılır, başın derde girer,
O gözleri herkese doğrultma.
Savaşacak değildim bu güzellikle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!