İkizim venüs, benim tersime döner,
Dünya ben olsam, güneş de söner.
Sonbaharı aşanlar, yaprak saçtılar,
İlk güneşte ölümüne çiçek açtılar.
Telin inadı vardır.
Öyle bir titrerki,
Gönlünü parçalar.
Bağlı kalmıştır çünkü.
Sesin hançeri vardır.
Şiirimin tesirinden,
Ellerim titriyorken,
Şairliğe halim yokken,
Yazmak istedim birden.
Fani doğduğumdan beri,
Durup duruşuna uydurayım,
Dur şuna duydurayım.
Boz bileziği bozdurayım,
Bu rezilliği durdurayım.
Sahi silahla sahibini vurdurayım,
Rüzgar ıslığı varken içeride,
Bir parmak kalkar havaya,
Dışarıdaki soğuktan daha sert,
İçerideki kavgayla mı üşümeli?
Güllerin güzel, ya dikenin?
Yağmur güzel, çamur çirkin.
Meyve güzel, çekirdek çirkin.
Çiçek güzel, toprak mı çirkin?
Domates çiçeğine methiyeler dizilmez ki.
Yeniliyorum diye küstüm bütün oyunlara.
Halı deseninden yollarda sürdüm arabamı.
Topum olmadığı için seçilmedim takıma.
Hiçbir şey yakışmadı bir türlü ayağıma.
Bırak da bu hayatı erbabı olan yaşasın.
Ayıldık artık güzelim,
Sırtımız yerdeymiş meğerse.
Kırık bacağımızı hatırladık,
Bu masa doluydu devrilmemişken.
Yoksul kuyudaki uyku,
Yolun koynundaki koku.
Yorgun koyduğum korku,
Tut ki unuttuğum tutku.
Olgun dolu yağar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!