En kadim yağmurlardan süzüldü gözyaşlarım
zemzem rengi bulutlardı benim arkadaşım
sıradışılığım olsa da saklıydı bahar
yüreğimin bilinmeyen enginlerinde...
Yüreğimi ters yüz ettiğim zaman
güllerin gülüşüne bağladım gökyüzünü
Geldim yine karşısında tam durdum
Her daim yüzüme güldü mihrabım
Maddeden manaya bir köprü kurdum
En zorlu dağları deldi mihrabım.
Yürekte ki sözler dokundu cana
Gözlerin üstüme esen fırtına
bakışların dem dem saklı okyanus
kirpiklerin ucunda saklı şehirler
dudaklarından akar nazlı nehirler
Susamak seni, seni susamak
Bir duam vardı sığmadı heceye
O ulu divana durdum olmadı
en kutsi anda dokunup geceye
Hakkın kapısını vurdum olmadı.
Kurtulmak istedim belki bu dertten
Gönlümün gözünden seyrettim seni
Sevda içimdeydi, dilde değildi
Ayak izlerine değdi ayak izlerim
Aşığım dedim ben, elde değildi.
Gözlerimde tüter, dilimde o tat
Sen düşersin aklıma !
Gölge desem gölge, rüzgar desem serinden
Şimdi bir ah çeksem derinden
Kardelenler filizlenir yerinden
Hangi serçeler konar dudağına?
Hangi turnalar uçar gözlerinden?
Mavi prangalar sol yanımda
sen ise uzaklarda saklı türküm.
bir adı kaldı sende irem bahçelerinin
ıslakmı nemlimi bilmiyorum!
başkentin ufkunda kalan ela gözlerin.
Mayıs ayına hastayım, aşığım
Bulutlar aralandı, yandı gönül ışığım
Bir Lütfu ilahi ki ben doğmuşum.
Belki çöllerde ıssız bir çiçek,
Belki kanadı kırık kuşum.
Bir yıl daha geçti koca ömürden
Bülbül küstü, gül'de ağlar sevdiğim
Güneşte tutuldu, gece kömürden
Üşüdü mevsimler, bağlar sevdiğim.
Maziye dokunsam yarası derin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!