Bir kadın gülümserse
mevsim bahar olur
papatyalara bürünür kainat
fesleğenler sevgiyle açar
gün vurur karanlık sokaklara
güneş sarı saçlarını serper şehre
Bir katre var sende!
Nisan yağmurlarından kalan
Buğulu bir ilkbahar misali
Tek hece gibi boğazıma tıkanan.
söyleyemediğim, sırrına eremediğim
Çöllere düşen yağmur misali
Süzülürsün damarımdan kanımdan
seni sevdim, sana kandım sevdiğim
dilimde ki tütsülenen anımdan
her nefeste seni andım sevdiğim.
Şu ötüşen kuşlar kara sevdamı
Her gün yüreğime vurur da gider.
Gözümde ay yüzlü resim belirir
Hayalin karşımda dururda gider.
Bir kordu içimde tüter sessizce
Nerde bir kuş görsem depreşir duygularım
umutlarıma düşerken bir tebessüm yarım yarım
ki ben seni bir ıssızda hatırlarım
dudağında kızıl goncalar açar
içimi kavurur şimdi bu hazin rüzgar
hangi aynalar kırılır yüzünde nazlı yar?
Bende bilmiyordum bir kutlu andı
Mevsimler dürüldü söze düştü yar
Volkanlar eridi içimde yandı
Saf yüreğim yine köze düştü yar.
Rabbimin lütfudur belki de bana
Soruyorum, şimdi nerde birleşelim?
Aynı düşüncede ser'de birleşelim
Tevhit akidesi, bir de birleşelim
Hakkın gösterdiği yerde birleşelim.
Bir sevgide gönül harda birleşelim
Bir mânâ yücelir göklerden derin
Aşkınla titreyen yel seni söyler
Bütün bu kemâlât senin eserin
Ebrar'ıyla açan gül seni söyler.
En dakik bir düzen, hikmetli akış
Şimdi bir mektup at aşk denen nehre,
Ulaşır meraklanma gönlümdeki şehre
Gözyaşını damlat içine, saçından bırak
Sensiz bir hayat canımdan ırak…
Ah, beni kader neden bağlıyor, neden bağlıyor.
O şehrin kaldırımlarında çocuğumuz ağlıyor.
Sensiz uyur gönlümde öksüz duygular
uzatsam elimi dokunur kızıl şafak
ne yağmur üşütür beni, ne rüzgar sarar
gönül, gül dudağında bir gülüş arar...
Gönül ülkende bir muhacirim yar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!