Alın yazımda tüten bir sevdaydın
Bu gönül ki sana darıldı gülüm
Kırgınlığım parmaklarıma indi
Elimde ki kalem kırıldı gülüm.
Uzaktan vefanın adı kalmadı
Bir uzak iklimde, kayıp sevdalar
Bilmeyen ki masal sanıyor gülüm.
Kabuk tutmuş saklım da ki yaralar
Sen aklıma düşünce kanıyor gülüm.
Bu hazan mevsimi çıkar mı yaza?
Gözümde gülüşün solmuyor gülüm
Bir yağmur düşürdü beni çıkmaza
Mevsimler derdimi bilmiyor gülüm.
Adın ki düşünce kanımdan kana
Güvenme dünyanın boş metaı'na
Vurur bir rüzgâr savurur gönül
Düşersin toprağın kara bağrına
Üstünde otların kurur be gönül.
Dünyada olma fırıldak, olma cin!
Hakkın taksimine razıdır arif
Kelimeler yetmez eylesem tarif
Kışın ortasında gül gibi zarif
Gönülden Mevlaya kul olur gider.
Kuşanır takvayı hamd'e ram olur
Yüce Rahmân sevdi, yarattı seni
Hikmetine râm ol, bir vefâ göster!
Rahmet yağmuruyla arıttı seni
Lütf-u hakikati gör, vefâ göster!
Bir sevda mevsimi, kan damlar kana
Gülistan bağını yakarda gafil
Pörsümüş vicdanı kül olur bilmez
Bir tecelligâhı hakkın gönüller
Her yanan kıvılcım gül olur bilmez.
Saadetin aynasıdır hak sözler
Kalsan da baharda tipi borana
Yüz çevirme sana hatır sorana
Senin için yüreğini yorana
O gönül bağından gülistan getir.
Saçlarını dua ile bağla da
Yorulur kelimeler, cümleler
Harfler bitap düşer
Bir gün olur sözde biter.
Yanan hangi alev olursa olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!