Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

Zaman ne tez geçti güze düştü dem
Mevsimler üşüdü, gözümde o nem
Dilimde titreyen, hep aynı sitem
Ömrümüz çıkar mı yaza sevdiğim?

Siyah beyazdır mazi, bu dilim lal

Turnaların kanatlarına yüklü dağlar
dağların doruklarında boran kar
Zincirlenmiş kelimelerden kan sızar
mahkum edilmiş ellere gül bırak
ben bu çöllerde acemi çırak .

Yüreğime değdi kanadı kaderin
Sevda ki bir kördüğüm mevzu derin
Semanın ritminden süzülen gözlerin
Beni bir ummana saldı da gitti.

Yazgım da küllenen hakikat varda

Seher vakti bir serçenin ötüşü
Şiirimdir yüreğimde türkümdür
Bir bebeğin bir çiçeği tutuşu
Şiirimdir yüreğimde türkümdür.

Gümüş nehrin bir deniz’e akışı

Gözünü kapatıp her defasında
Gül ile âlemi gezdi yüreğim
Bismillah isminin o son ha’sında
O yüce kudreti, sezdi yüreğim.

Bir tevekkül ile Sema’ya baktı

Yüreğimi hangi deme sığdırsam?
dağlar bile taşımaz ki sevdiğim
bir sevdaya râm olmuşsa bu gönül
zemheride üşümez ki sevdiğim.

Yola çıktım menzilim bir durakta

Yaz kadın!
Bu hayat yolunda
Bağrına dürülen mevsimsiz
Kışları da yaz.
Emeğinle yorulduğun yokuşlarda
Merhametin imbiğinden damlayan

Vefalı ol ey gönül, su kadar ırmak kadar!
Seni gül ile karşılayan çiğnediğin toprak kadar.
zümrüt dağların doruklarında kanat açan yar
var mı ötesi, bir selam ile hatır sormak kadar?

Güneşin öptüğü bulutlara yasladım başımı

Ve sen bir gün yüreğimden gidersen
ben tutunam hangi dala sevdiğim
bir elim yüzümde, sen uzaklarda
sinekler konuyor bala sevdiğim.

Yıllar geçip gitti görmedim yüzün

Ve sen şimdi nerdesin kimbilir?
Hangi yaban elde
Bilmediğim diyarlarda.
Karlı dağlar ardında, kışta karda.