Ne zaman senin şehirlerinden geçsem ürperirdim
Şakaklarımda ki mühürden tanırdın beni
Efsunlu başıma kar yağardı yaz ortasında
Senin gözlerinde demirden dağlar
Üşürdü enginin de yamalı göçebeler
Benim yüreğimde bir ceylan ağlar.
Ben sana güllerden sevgiler çalıp getirdim
ışığını getirdim yıldızların, gece dolunayın
Gülşeninde yokmuydu bana ayıracak payın?
Ne ılık nefesin nasip oldu ne bir bardak çayın.
Gözlerinde açardı zambaklar, uyurdu güller
Sevda denilen girift bilmecede
Dudağımda düğümlenen hecede
Faran dağlarında, ıssız gecede
Bil ki ey yâr yokluğunda üşürdüm.
İçimde bir hicran yarası kaldı
Teselli bulsak'ta baharda yazda
Her yazın sonu bil ki çıkmazda
Ellerin değdiği bir mektup yazda
Kuşların kanadıyla sal benim için.!
Bir sanadır sana bu sevda çağrım
Arifler gönül bir Kâbe'dir derler!
Kimisi bilmeden yıkar da geçer
Hakkın hatırını sayan gönüller
Benlik kisvesinden çıkarda geçer.
Nefis tanımaz mahşeri, yarını
Şimdi sana ben desem ki sen hâla
İçimde kıpraşan cansın sevdiğim
Damarımda, ölüme çeyrek kala
Hayat veren kızıl kansın sevdiğim.
Demiştin ya, saçıma düştü aklar!
Güllere küstüm de bir sana küsmedim
Adın düşerdi aklıma gün kana batarken...
Hüzün yaslanırken dağların sinesine
Sarktı gölgeler yolumun üstüne..
Akşamın alacası süzülüyor şehirden
Demet demet gül dikerim bastığın yere
Adını yazdım şiirlere hem göklere
Ben bittim sevdiğim vuslat kaldı mahşere
Süzülüyor gözlerimden sel yavaş yavaş.
Üstüme senden başka gölge eğilmesin
Ah ruhumda tüten ayaz!
Mevsimler ötesi nadide yaz
Bende bu sevda sende naz
Gülüşünde erir mevsimler sevdiğim.
Sevdam sığmadı kaleme satıra
Sevda ateşten muamma
Bir gün olur düş anlarsın
Gözlerinden damla damla
Süzülürken yaş anlarsın.
Habersizken şafak söker
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!