Yarim bir gül idi gönül bağında
Açmadan kırdılar filiz çağında
Baykuşlar ötüyor gönül dağında
Kırık aynalarda solar ağlarım.
Ser azad gezerim dalıp ummana
Issız bir köşede kalmışken ben
Ayak sesini bir alsam uzaktan
Sevdaya sürükler bir rüzgâr beni
Bir demet gül ki taze başaktan
gölgesi düşse içime gülüşlerinin
Artık üşütmez yağan kar beni.
Yaz deyince gönül, yazıyor kalem
Söz bazen kağıda sığmıyor gülüm
Belki dermanım'dır derdime çilem
Duasız ki merhem yağmıyor gülüm.!
Bil ki ümidim var hâla yarından
Bilmeden düştüm bende bu çöle
Gözümde bir Leyla kal benim için
Kutsaldır bu yolda çekilen çile
Sende bu deryaya dal benim için.
Bahara hasretim, hasretim bil ki
Senin yüreğinde ıslak kalan türküler
benim yüreğime düşse bir akşam üstü.
Yüreğim yaslar başını yüreğinin yamaçlarına,
ruhunun gölgesine sığınır sevgili
bir ilkbahar sabahı.
Bu şiirim sana Yüreğim!
Yâr yolunda koştun da bıkmadın
dağları yıktın, gül hatrını yıkmadın
O eski idam sehpalarını yaktım
Saygı duydum, kapına gül bıraktım.
Çocuklar ve güller!
Yarına ait her şey.
Umut, sevgi,vefa...
hayatın tadı tuzu
toprak gibi, su gibi
her hesabın doğrusu gibi.
Bir bir dökülüyor gözlerimden zaman
Ey yüreğine bir gül ekmeyen gönül!
İnci düşürür duama, O yüce Rahman
Ne bilsin, aşk derdini çekmeyen gönül.!
Hamd ile ram oldum her bir çilem de
Gurbetin çıkmaz sokaklarında
Sessiz sessiz düştün saklıma
Elimde değildi, gelmezdi aklıma
kurşunsuz vurulur mu bir beden
Bir asit yağmuruydu içime akan
Ulvi gölgelerin yolumu kestiği an.
Semâdan süzülen bu yağmur
Sen düşürdün beni amansız derde
Yadellerde hemde vurduğun yerde
dudaklarımda hep o türkü
çölleşmiş yüreğim şerha şerha
İçime düşen yağmurum nerde?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!