Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

Kim tatsa yaşamaz, aşkın zehrini
Sevda ki sadrında sır olsun yeter
Zaten çekiyorum gurbet kahrını
Birde sen kalbimi kır olsun yeter.

Sevgisiz yaşarsam kurur giderim

Öyle vefasız'dın ki olsa o kadar
Yapraksız bir kuru daldın be gülüm
Isırgan otumu dilinde yatar?
Hançerin kalbime saldın be gülüm.

Dilimde sıkışan bir nara gibi

Toprak kokar tenimiz, etten kemikten, aciz kuluz
Sen Ankara ol, ben İzmir, ikimiz bir İstanbul'uz.!
Hazana düştü kır çiçekleri, dağların ardı kardı
Ne zaman düşsen aklıma adın gurbet kokardı.

Yağmurlara astım gözyaşlarımı dön de bak!

Ben aşkım, sarp dağlara düşer savaşım!
Ferhat benim mecnun benim kerem benim.
Gözyaşımı tuz diye kattığım aşım
Anadolu kokar, yanım yörem benim.

Bir buruk sevdanın buğusuyla yastayım

Uyur gözlerinde en asi mevsimler
yüreğinde başka baharın tadı
aklımın kıyılarında çağlar nehirler
bir başka seninle günün demlenen adı
yazdım mı bilmiyorum gözlerine şiirler...

Rindlerin ölümü
Sessiz olur derler.
Acıların kıyılarına vurdum
Yaralı yunus misali
Unutuldum yalnızlığın kollarında.
Asi mavilerin savaşıydı belki bu

Öyle küstün ki sonsuza kadar
Selâmı sabahı kestin vefasız
Hangi kasırgalar içinde yatar
Kış rüzgarı gibi estin vefasız.

Adını anınca coşar çağlar'dım

İçinde açan bir gül büyüt de
Kanınla sula soldurma sakın
Vefa yaşama gücüdür aşkın
Çöllere terkedip öldürme sakın.
Saffet çakır

Her aşkın finali, vardır vedası
İvme, ivme olur acı sedası,
Yıkıldı bu aşkın vahşi edası,
Dudağımda kalan tadını sildim.

Sevmiştim muhannet bir vefasızı

Yüce dağlar olmasın engel
Yeter ki sen gel!

Yüreğinde demlenen
Bir memleket kokusu alda gel
Türkü kokan ırmak ırmak