Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

İçimde acılarım tarifsiz olsa da
sen hep yüreğimin bir köşesinde oturuyorsun
ne elin elime değdi ne kokun kokuma
ama gözlerin hep değer gözlerime
yüreğin yüreğime...

Zifiri bir gece ki, insan olmalı ayık!
Herkes kendi inşa ettiği değere layık
Ufkumda beni sessizce bekleyen kayık
Alsın götürsün beni baki ummana doğru.

Heyhat! Aç aklın kapılarını ışıklar sızsın

Nedir bu sevdanın kavgası desem.!
Vuslata aşılmaz deryası desem
Bir seni gönlümün Leylâsı desem
Yansın çöller yansın ikimiz için.

Ayırsam yüreğimde ki siyahı aktan

Gönlümde ki yarim sevda naz sensin
ömrüme düşen bahar yaz sensin
cihanı aradım bulunmaz sensin
Semada güneşim ayım sevdiğim!

Batmaz güneşim varken gözlerin

Bazen insan hayata küser
başı önüne düşer
öksüz bir çocuk gibi oturur bir köşede
eli yüzünde...
sonra bir şeylere tutunmaya çalışır
dev aynası hayatın gölgesinde.

Bir gün sende gidersin!
Geri dönmemek üzere.
Belki de gittiğin yer burdan güzeldir.
Orda ağlamıyordun belki de kuşlar
Çimen rengidir bu kızıl toprak
Semada özgürdür uçurtmalar

Kıraç dağlara sakın gül ekme!
Her olur olmaza boynunu bükme
Kıymet bilmeyenin derdini çekme
Bilinmez bir anda yaralar seni.

Gülüşünde açsa, bahar ile yaz

Nilüferler de ağlar bir senin için!
Akşamı tutmaz iç çekişlerim.
Ne zamana sözüm geçer ne saatler dinler beni
Gökkubbenin kızıllığıda ısıtmaz yüreğimi
Bakışlarımın düştüğü yerde ismin kanatlanır
Semaya doğru...

Yazacağım özde olsa bir satır
Gözündeki perdeleri sil oğlum!
Şeytanın dostluğu karın ağrıtır
Gerçek dostun tek Allah'tır bil oğlum.

Biliyorum bir cevahir var sende

Yıkık duvarlarda vefa arama
hasretinle kezzap döktün yarama
her sevdanın bir visali var ama
kanatmadan nolur sar yüreğimi.

Sevdan ki soldurur, özlemin yakar