Zifiri bir gece ki, insan olmalı ayık!
Herkes kendi inşa ettiği değere layık
Ufkumda beni sessizce bekleyen kayık
Alsın götürsün beni baki ummana doğru.
Heyhat! Aç aklın kapılarını ışıklar sızsın
Nedir bu sevdanın kavgası desem.!
Vuslata aşılmaz deryası desem
Bir seni gönlümün Leylâsı desem
Yansın çöller yansın ikimiz için.
Ayırsam yüreğimde ki siyahı aktan
Gönlümde ki yarim sevda naz sensin
ömrüme düşen bahar yaz sensin
cihanı aradım bulunmaz sensin
Semada güneşim ayım sevdiğim!
Batmaz güneşim varken gözlerin
Bazen insan hayata küser
başı önüne düşer
öksüz bir çocuk gibi oturur bir köşede
eli yüzünde...
sonra bir şeylere tutunmaya çalışır
dev aynası hayatın gölgesinde.
Yağmurun ritminde saklanan hüzün
Islak ıslak dokun düş pencereme
Yarin yüreğinden kalkan turnalar
Seher vakti konsa boş pencereme...
Sıyrılmaya çalıştım mahkum gecelerden
Bir gün sende gidersin!
Geri dönmemek üzere.
Belki de gittiğin yer burdan güzeldir.
Orda ağlamıyordun belki de kuşlar
Çimen rengidir bu kızıl toprak
Semada özgürdür uçurtmalar
Kıraç dağlara sakın gül ekme!
Her olur olmaza boynunu bükme
Kıymet bilmeyenin derdini çekme
Bilinmez bir anda yaralar seni.
Gülüşünde açsa, bahar ile yaz
Yazacağım özde olsa bir satır
Gözündeki perdeleri sil oğlum!
Şeytanın dostluğu karın ağrıtır
Gerçek dostun tek Allah'tır bil oğlum.
Biliyorum bir cevahir var sende
Nilüferler de ağlar bir senin için!
Akşamı tutmaz iç çekişlerim.
Ne zamana sözüm geçer ne saatler dinler beni
Gökkubbenin kızıllığıda ısıtmaz yüreğimi
Bakışlarımın düştüğü yerde ismin kanatlanır
Semaya doğru...
Şehla gözlerinle kavur beni
Zamanı durdur yüreğimde
saçlarını dola boynuma
Kirpiklerinden as beni!
Gökkuşağına sarıp sarmala ikimizi
Semadan hayallerimi indir, busele birer birer...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!