Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

İçinde açan bir gül büyüt de
Kanınla sula soldurma sakın
Vefa yaşama gücüdür aşkın
Çöllere terkedip öldürme sakın.
Saffet çakır

Her aşkın finali, vardır vedası
İvme, ivme olur acı sedası,
Yıkıldı bu aşkın vahşi edası,
Dudağımda kalan tadını sildim.

Sevmiştim muhannet bir vefasızı

Yüce dağlar olmasın engel
Yeter ki sen gel!

Yüreğinde demlenen
Bir memleket kokusu alda gel
Türkü kokan ırmak ırmak

Sevdim de bir vefasızı
Yüreğime düştü sızı
Gurbet elde elin kızı,
Gelmeyecek biliyorum.
Sevmeyecek biliyorum.
Bile, bile seviyorum

En zorlu dağları aşarsın, olsada yüceden yüce
Bir acı söz duyarsın, kırılırsın gidince güce.
Artık kaleminde tutmaz, ne yazsan ki vesair
Ve sessiz sessizce ağlar, şimdi uzakta şair…
SAFFET ÇAKIR

Altındayım yağmur süzülen toprak damın
Bilmezdim, müraisi de olmadım bir makamın
Ne süslü ceketim oldu, ne yaldızlı elbiselerim
Altındayım yağmur süzülen bir toprak damın.

Fırtınaya tutulduğumda yırtık bir ceketim vardı

Taze bir çiçektin, dağ yamacında
Dallarına kar mı yağdı sevdiğim.
Vuslata dileğim her dem yadımda
Yollarına kar mı yağdı sevdiğim.

Bazen görünürdün baharda yazda

Bin dua ekledim gözümde yaşa
Aşk, ucu zehirli oktur sevdiğim
Sevda denilen şey gelirse başa
Belki de çaresi yoktur sevdiğim.

Sevene neden, niçin sorulmaz?

Nasıl anlatayım bilmem şiiri
Boz dağlara taze yağan kar şiir
yüreğimin çağıldayan sesidir
Sevda dedim onur dedim ar şiir.

Akıllının işi zordur deliyle

Gülüşlerinde düğüm düğüm olduğum sevdiğim
Mor gülüşlüm!
Oruçluyum, susamam artık
su misali gözlerinden İçtim bir seher vakti.
Bir saklı cennetten kopan gülüşlerin
Hangi diyarın muştusunun bestesi!