Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Duaz-ı İmam:
Medet Allah diyen diller hürmeti,
Muhammed Ali’ye vardım bu gece.
Hasan’ın sabrıyla bulduk himmeti,
Hüseyin aşkıyla yandım bu gece.

Duaz-ı İmam:
Medet Allah diyen diller hürmeti,
Muhammed Ali’ye vardım bu yerde.
Hasan’ın sabrıyla bulduk himmeti,
Hüseyin aşkıyla yandım bu yerde.

Düello
Uğraşma benimle, kendime yettim,
Gece sabaha kadar düello ettim.
Kan revan içinde canı seyrettim,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Ben sana Mecnun'dum,
Sen bana Leyla.
Sen yangındın, ben de derya. Islatmak ne haddime;
Aşk denen o yolda,
Ben Müjgan, sen Hakan;

Duman gibi olsa diyorum
Bütün sevinçlerim
Üflesem gitse sevdiklerimin üstüne
Bir nefes çekseler hani
Ayaklarını yerden kessem

Dünya : Ali
Dünya bir sudur ki kokusu Ali,
Boğazda takılan lokması Ali,
Vakitsiz meyvenin hüsranı Ali,
Tohumu zamansız ekemez Ali.

Dünya Hali
Vefasız yar ile geçiyor ömür,
Bağrımda yananlar sanki bir kömür.
Haksızlık diz boyu, vicdanlar sömür,
Siz buna yaşamak, hayat dersiniz.

Konuşunca mangalda kül bırakmazlar,
Kibrit olsa cürümü kadar ateş yakmazlar.
Kahvede yancıdır, elini cebine atmazlar,
Dünya malına tamah edenler.
Canı yansa kıyameti koparır,

DÜNYA YALANCI

Bak şu dünya düzenine, yalan;
Çarkı bozuk, özü baştan talan.
Hakikati örter, sözü hep yalan,
Sözü özü bozuk, vay yalancı!

Durdum da Durdum

Gönlümün yaylası kapandı kışa,
Bir feryat mühürledim, sustum da durdum.
Akıp giden ömrü bir yoldaşa,