Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

DÖRT KAPI SEKİZ MENZİL

Evvela kapımız Şeriat bağı,
Burda başlar canın erlik otağı.
Kuraldır, yasadır yolun tutağı,
Ham olan bu darda pişer de gelir.

DOSTUM CEMAL
Cemal, Cemal sana sorsam zalimi
Mektuba, mesaja ömür dizersin
Sevdanın haini, kendi haini
Hayalli mayalli tablo çizersin

DERDİNİN ORTAĞI OLDUM ÜSTADIM

Dağların ardında sönen o ocak,
Isınmaz bir daha bomboş kalacak.
Feryadın gökleri deldi delicek,
Yoldaşın halinden bildim üstadım.

Duaz-ı İmam:
Medet Allah diyen diller hürmeti,
Muhammed Ali’ye vardım bu gece.
Hasan’ın sabrıyla bulduk himmeti,
Hüseyin aşkıyla yandım bu gece.

Duaz-ı İmam:
Medet Allah diyen diller hürmeti,
Muhammed Ali’ye vardım bu yerde.
Hasan’ın sabrıyla bulduk himmeti,
Hüseyin aşkıyla yandım bu yerde.

Düello
Uğraşma benimle, kendime yettim,
Gece sabaha kadar düello ettim.
Kan revan içinde canı seyrettim,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Ben sana Mecnun'dum,
Sen bana Leyla.
Sen yangındın, ben de derya. Islatmak ne haddime;
Aşk denen o yolda,
Ben Müjgan, sen Hakan;

Duman gibi olsa diyorum
Bütün sevinçlerim
Üflesem gitse sevdiklerimin üstüne
Bir nefes çekseler hani
Ayaklarını yerden kessem

DÜNYA

Duyunca boynumu büktüm,
Duvarın dibine çöktüm.
Sanki sana ben mi yüktüm?
Beni derde saldın dünya.

Dünya : Ali
Dünya bir sudur ki kokusu Ali,
Boğazda takılan lokması Ali,
Vakitsiz meyvenin hüsranı Ali,
Tohumu zamansız ekemez Ali.