Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

HÜZÜN PERDESİ

Açmayın perdeleri, efkâr çöksün gönlüme,
Işık sızmasın artık, şu karanlık günüme.
Hasret mührü vurulsun, talihime, dünüme,
Sen yoksan hayat biter, kışlar vurur canımı.

Huzurunda Hor Görme Beni

Sabahın seherinde yüzüm yerdedir,
Gönül kapım sandım, gözde perdedir.
Aşkın deryasında yolun çaredir,
Medet huzurunda hor görme beni.

İbadethanedir Cemevi

Bırak da ben söyleyim ibadethanemi,
İsmi sana lazım değil, benim Cemevi.
Ne diye deşiyorsun bin yıllık yaremi?
Bizi bizim gibi görenler bilir.

Açlık Sınırı:

Boşaldı heybemiz, tadımız kaçtı,
Mutfakta yangın var, her can bir açtı.
Ekonomi denen dev yara açtı,
Kemerini sıkarak, bak diyorlar.

Karlar yağdı yüce dağın başına
Zehir kattın ekmeğime aşıma
Bakmadın hiç şu gözümün yaşına
Gülmez isen iflah olmam nazlı yar

Gurbet eli adım adım gezdirme

Dergâh-ı izzette kurulmuş pazar,
Mihman olan canlar derdinden bizar,
Sırr-ı hakikati deryada sezer,
İğne ile yol kazar Kalemsiz Şair.

Kırklar meclisinde içildi dolu,

İki Cihanın Güneşi

Öyle bir canım kızım deyişim olsun ki, çınlasın gökyüzü,
Sesimde ne bir keder kalsın ne de geçmişten bir iz.
Siz, bu ömrün en büyük müjdesi, en derin hakikati,

İki Cihanın Nuru

Baki dağlarında güneş doğarken,
Mustafa Kemal’dir o nuru çeken.
Ali’nin ilmini kalplere eken,
Hakk’ın bir sırrıdır Mustafa Kemal.

📜 İkrar ve Niyaz
Hünkarım ikrarımız mahiyetindedir
Yola niyazımız senin cesaretindedir
Müşküle yüz çevirme esaretindedir
Nefsimize boyun büküp de geldik

💔 İlk Aşkın Hicranı

Nereden düştün gene sen benim aklıma,
Ta o zamanlar küstürdün beni bahtıma.
Yüzüne tüküreyim şu feleğin çarkına,
Elini tutmadan gömdüler benî.