Kendi ateşimle yandım kavruldum,
Kül olup yelinde göğe savruldum.
Doğrulmaz belimden, koptum devrildim,
Kalan şu canımı üz de öyle git.
Dermanı kendimde zehir eyledim,
Beni öyle bir yerden vurdun ki,
En hassas yerimi nasıl buldun?
Gittin de düşmanımla yuva kurdun,
Yetmedi; üç tane ay parçası buldun,
Ne diyeyim sana, canın sağ olsun.
Veysel’in gözünde, karanlık fener,
Görmezden gelene, selam söyle yar.
Toprak ana der de, bağrına döner,
Sırrını bilene, selam söyle yar.
Neşet’in sazında, "Garip" sızladı,
İrade:
Zulmün sarayını yıkanlar gelsin,
Adalet mülkünü kuranlar gelsin.
Kişi devri bitsin, akıl kazansın,
Sistemi merkeze koyanlar gelsin.
ÖZÜME SİTEM:
Kıyamet kopsa da vücut şehrimde,
Asıl sır gizlidir sabır nehrimde.
Boğulmam beyhude dünya zehrinde,
Ummanı bırakıp damla mı ettin?
ÖZÜME SİTEM:
Kıyamet kopsa da vücut şehrimde,
Asıl sır gizlidir sabır nehrimde.
Boğulmam beyhude dünya zehrinde,
Ummanı bırakıp damla mı ettin?
Özün Aynası
Senin cennet dediğin, bir pazar yeri,
Dürüstlükten uzaktır, kalbinin kiri.
Huri, köşk diyerek, kandırırsın da,
Aşk ehli yutar mı, böyle bir seri?
ÖZÜNDEKİ GURBET
Susmak iyileştirmez, içten içe çürütür,
Dilsiz kalan her acı, ruhu nâra yürütür.
Yaranın merhemi yok, sızısını sen duyarsın,
Sessizlik deryasında, umudunu kurutur.
ÖZÜN FERYADI
Aslanın mülküne, çakallar girmez,
Asil olan kanı, bozana lanet!
Gözü kör olanlar, gerçeği görmez,
Kendi öz yurduna, azana lanet!
ÖZÜN SIRRI: KADIN
Güneşin eşidir, nuruyla parlar
Toprağın koynunda, /bereketi var
Karanlık geceyi, gündüze bağlar (
Kadınsız bu cihan, sönmeye mahkûm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!