Gönül İle Hasbihal
Gönül gel seninle kavga edelim,
Ama kimse cana canana vurmasın.
Serçeşme başına varıp gidelim,
Nerdeyiz diye hal soran olmasın.
💖 Gönül Mekanı
Gönül mekanında ışık aradım,
Aşkın sırrında, hakikati taradım.
Dört mevsim her an dilek diledim,
Pirimden başkasına yâr olamadım.
GÖNÜL MENZİLİ
Gönül gözü görür, cihan kör olsa,
Gerçek dosta gider, yollar kor olsa.
Sözümüz hakikat, özümüz derya,
Mana dile gelir, hüküm sır olsa.
Gönül:
Gönül, gönül! Her dala konma; paklarım seni,
Her bir şerri hayra yorma; saklarım seni.
Gönül, gönül! Bendini aşma; taşlarım seni,
Seyran gezme... Kapıya mıhlarım seni!
Gönül Mirası
Büyüğümsün dedim kızmadım sana
Aldırış etmiyorsun serden yazana
Görsen göl yerinde neler var daha
Demezdin yaz yaz nereye kadar.
Gönül Sana Mecnun
Sev ki bülbül ötsün tatlı dilinde
Aşk pınarı coşsun gönül elinde
Çaldığın bağlamanın ince telinde
Gönül Şehrinin Seyranı
Yedi iklim gezdim derviş halince
Hünkar eşiğine yüzüm sürünce
Hızır himmet edip sırra erince
Menzile ulaştı yolum cananım
Gönül Şehrine Selam
Açtığın kapıdan sızdı bir ışık,
Erenler ceminde yanmaya geldim.
Dünya bir yumaktır, hisler karışık,
Çözüp de gerçeği anmaya geldim.
Gönül Şehrinin Seyranı
Yedi iklim gezdik, bir kâmil bulduk,
Zöhre yıldızıyla gönüle dolduk,
Mürşid nazarında sararıp solduk,
Dergâh eşiğinde ummana daldık.
Dökme kahküllerin, sakla yüzünü
Görenlerin aklı şaşmaz mı sandın?
Yüreğe saldığın ateş közünü
Aşkın deryaları aşmaz mı sandın?
Bakışın hançerdir, değer canıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!