DELİ FİŞEĞİN ALİ’YE YEMİNİ
Kara toprak yuttu koca çınarım,
Yine de bendesin, ulu direğim!
Kurusa da gözlerimin pınarım,
Hâlâ nöbettedir deli fişeğin!
DEMEDİM ADINI
Demedim adını, dilde sakladım,
Verdiğin gülleri gizli kokladım.
Belki de ansızın gelirsin diye,
Geceler boyunca yollar yokladım.
DEMEDİM DEME
Demedim deme demedim deme yar
Buraya kadarmış demedim deme
Geldim uykuları,böldüm deme yar
Buraya kadarmış demedim deme
DEMEDİM SANA
Demedim demedim, sana demedim,
Senden başkasına yarim demedim.
Neler duydum neler, sana demedim,
Mevla’yı seversen gel kurtar beni.
Derdimi Döktüm
Derdimi döktüm de derya taşırdım,
Yol bilmez hâllere meyil şaşırdım,
Ömrümü haramzâdeyle pişirdim,
Kışa döndüm bahçelerde bağ iken.
DERGÂHIN HABERCİSİ
Kırklar meydanında semah dönersin
Arşın kandiline konar inersin
Aşkın ateşiyle yanar sönersin
Kanadı nurlu da allı da turnam
Derinlikli Bir Yaşam Öyküsü
Bu öykü uzun öykü,
Çok ağırmış insan yükü.
Boşa imiş dünya mülkü,
Söylediğin o son türkü.
Dersiniz
Olur da dünyadan ani gidersem
Kalemsiz bir şair vardı dersiniz
Güneşte gölgenizin ardına sinersem
Cihan ona zaten dardı dersiniz
DERT İÇİNDE DERMAN: HAKİKAT KELAMI
Kâinatın bağrından bir feryat koptu önce,
Ruhlar nâra boyandı, Hak vakti erişince.
Adalet mizanını kurduk kıldan ince,
Karanlıklar boğuldu, nur şafağı gülünce.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!