Derdimi Döktüm
Derdimi döktüm de derya taşırdım,
Yol bilmez hâllere meyil şaşırdım,
Ömrümü haramzâdeyle pişirdim,
Kışa döndüm bahçelerde bağ iken.
Gözüme göründü yolların ucu,
Sırtımda yükledim bin türlü suçu,
Zamanın elinde yorgun bir göç,
Yolcu oldum, handa konan sağ iken.
Eğrilik görmedim özün sözünde,
Hakikat aradım yârın gözünde,
Duman tüter oldu gönlün közünde,
Çorak kaldım, gürül gürül çağ iken.
Sırat'ı geçmeden menzil aşılmaz,
Gerçekten dönene asla şaşılmaz,
Kendi ateşine kaba koşulmaz,
Kül savurdum, alev saçan yağ iken.
Sırrımı açık eder kalemsiz şair,
Heybesi dolmuştur hayata dair,
Yıkıldı gönlümün her yanı bayır,
Kırık dökük kaldım, dimdik dağ iken.
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 05:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!