DERDİNİN ORTAĞI OLDUM ÜSTADIM
Dağların ardında sönen o ocak,
Isınmaz bir daha bomboş kalacak.
Feryadın gökleri deldi delicek,
Yoldaşın halinden bildim üstadım.
Feleğin sillesi ağır vurmuştur,
Zamanın çarkları artık durmuştur.
Yazılan o yazı kalpten bulmuştur,
Gözünün yaşını sildim üstadım.
Gündüzün güneşi vermiyor ziya,
Düştüğün o girdap derin kuyu ya.
Ayrılık gölgesi çökmüş duygu ya,
Çaresiz dertlere geldim üstadım.
Ömürün kervanı yokuşa sardı,
Göğsünün içinde ince sızı vardı.
Şu koca memleket sana dar geldi,
Gönlünün sesini duydum üstadım.
Sabırın ipleri koptu kopacak,
İçinde bu yangın seni yakacak.
Yüzünden süzülen nehir akacak,
Hüznünün rengini gördüm üstadım.
Kalemsiz Şair’im cana kâr eder,
Bu dipsiz gidişat günü dar eder.
Sevenin ahları mülkü zar eder,
Seninle bu yola girdim üstadım.
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 02:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!