Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Kahrımdan Ölürüm Bak

Ben nefesine bile bu kadar muhtaçken,
Hangi karanlığın koynunda saklıyorsun gölgeni?
Söyle sevgili; kimin nefesi dokunuyor tenine de
Bir başkasının ritmiyle çarpıyor o mağrur kalbin?

Ey korkutucuların en yücesi furkan
Senden zerre i miskal kadar korkuyorsam kahr olayım
Sen değilmisin verdiğin cana aşk ı tatdıran
Sen değilmisin tatdırdığın aşk uğruna aşığını ağlatan
Bi çare değilim huzurunda dim dik ayaktayım
Ve avazım çıktığınca sana haykırıyorum

intiharın kenarında geziniyorum dalaşma bana
adamakıllı bir bela istiyorsan kıvırtmadan gel
kavğanın alası mertce vuruşmaktır
yaşamın manası uğruna savaşmaktır

bir zulüm düşün ki seni beyninden vuran

Ah yürek sızım,boğazımda düğümlenen sevdam,kirpiklerinden dökülen damlam
Belimi büken saçımı döken efkârım
Sebebimin nedenimsin evvelimsin ahirimsin
Gülüşün ömüre bedel
Yokluğun hüzün ve keder
Sarılsan boynuma

ŞER ALİ
Doğru yolu yürümeyi zor bildi,
Düz ovada uçurumu kâr bildi.
Eğriyi kendine sanki yar bildi,
Tersine yol alır bizim Şer Ali.

📜 Serçeşme Gönlünde Yerim Var Benim

Turnam kanatlanıp sana koş olsam
Meskeni surette dolup boş olsam
El aman Hızır sarhoş mu olsam
Serçeşme gönlünde yerim var benim

Serçeşme Huzuru:
Ezelden bağlandık koca Hünkar’a
Pirlerin piriyle dâra durmuşuz
Gönül merhem olur her türlü yara
Hünkar’ın nuruyla dâra durmuşuz

Meydan kalmış çakala,
Bakmaz oldum sakala,
Uymam kötü akıla,
Edebimden yanarım.

Cahil yolu gözlemez,

SERÇEŞME YOLU

Mürşidim izinden aldım nasibi
Harman oldum serçeşme’nin yolunda
Gördüm hakikati, buldum sahibi
Harman oldum serçeşme’nin yolunda

Sessiz Çınar Babalar

Güneş doğmadan o yollara düşer,
Alnından damlayan terlerle pişer,
Zorluklar karşında sanma ki şaşar,
Sessizce ömrünü harcar babalar.