Kahrımdan Ölürüm Bak
Ben nefesine bile bu kadar muhtaçken,
Hangi karanlığın koynunda saklıyorsun gölgeni?
Söyle sevgili; kimin nefesi dokunuyor tenine de
Bir başkasının ritmiyle çarpıyor o mağrur kalbin?
Ey korkutucuların en yücesi furkan
Senden zerre i miskal kadar korkuyorsam kahr olayım
Sen değilmisin verdiğin cana aşk ı tatdıran
Sen değilmisin tatdırdığın aşk uğruna aşığını ağlatan
Bi çare değilim huzurunda dim dik ayaktayım
Ve avazım çıktığınca sana haykırıyorum
intiharın kenarında geziniyorum dalaşma bana
adamakıllı bir bela istiyorsan kıvırtmadan gel
kavğanın alası mertce vuruşmaktır
yaşamın manası uğruna savaşmaktır
bir zulüm düşün ki seni beyninden vuran
Ah yürek sızım,boğazımda düğümlenen sevdam,kirpiklerinden dökülen damlam
Belimi büken saçımı döken efkârım
Sebebimin nedenimsin evvelimsin ahirimsin
Gülüşün ömüre bedel
Yokluğun hüzün ve keder
Sarılsan boynuma
İnsan
Bir çamurdum, Hak eliyle karıldım.
Şekil aldım, can verildim, arındım.
"Yaşa!" diye yeryüzüne salındım.
İnanmazsan git Havva'ya sor beni.
“ABDIRAMAN “COŞKUN VE AVNİ ÜSTAD’A CEVAP VERMİŞ.😂
Açın dedik camı, dondurduk halkı,
Gabar’dan gaz değil, fışkırdı korku,
Dili yalan kokan, imanı sökük,
Göz göre göre bir halt yedik ozanım.
ABİ DEDİ NEDİYİM
Turhal’dan Zile’ye giderken bir gün,
Bir güzel görünce şaşırdı gönlüm.
Gençliğin çağında sanırdım kendim,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Aba Altındaki Beş Can
Karanlık dünyaya bir güneş doğdu,
Nur geldi de cümle dertleri boğdu.
Hünkâr'ın himmeti üstüme yağdı,
Ehl-i Beyt yoluna kul olan gelsin.
Arayıp sorsan ne çıkar, bu garip hâli?
Giden geri gelir mi sandın, zaman tükenir mi?
Bir nefeslik ömür ki, elde kalan bir kor hâlâ,
Sanma ki bu yürek bir yalanla avunur.
Bitmişsin deseler de, ben bittim mi bilmem,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!