Akşam ya yine akşam,
Kimi hoştur rahatı yerinde,
Kimi nahoştur umudu yarına,
Kimi mutlu oldu kimi kaldı bu akşam…
Akşam ya yine akşam
Yürek toplar yine Eylül hazanını
Yaprak, yaprak dökümleri,
Gönülden düşüşleri…
Akşam ya yine akşam,
Aldı bizden alacağını,
Keyfinden dönüyor dünya,
Serdi yolumuza karanlığı,
Bitmiyor gece, sabah olmuyor…
Aldı bizden alacağını,
Karanlık çöker,
Son günleridir Ağustosun,
Ayaz siner,
Sarınır ısınamazsın,
Yalnızlığına dokunur hissedemezsin.
Aldırma, aldırma hayatın cilvesi bu…
Sağır olsa da tüm dünya aldırmam.
Yalnız geldim, yalnız giderim…
Bizimki bir düş bir hayalden ibaret,
Kimine göre unutulan bir masal,
Bize göre bir ömür bin kahır…
Aldırma sen,
gökyüzünün karanlık oluşuna,
yıldızların derdi muhabbet ,
ay da şahitlik ediyor göz kırparak
ve bir şehir uyuyor yüreğimizde…
Vurdumduymaz olduk,
vatan kanarken,
bizler beşeri sevdadan dem vurduk…
Aldırmaz olduk,
göçerken gencecik bedenler,
Gözyaşları süzülüyor damla damla,
lakin sızısı yazılmıyor kağıda...
Can yanıyor yürek çekiyor acısını,
lakin dumanı tütmüyor...
Hasret kavuruyor yüreği,
lakin uzayıp giden yollar aldırmıyor...
Bütün aşklar bir tarafa
En güzel ben sevmiştim seni...
Bütün âlem bir yana,
En çok ben hak etmiştim seni...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!