Bu Kasım da biter
Sonbahar geçer
Kış azametini gösterir
Çiçek açmayız biz baharda da
Yaz kurak geçer bu gidişle
Sonbaharda da ölüm gelir alır birimizi...
Kavga...
Ne hummalı bir savaş,
Yüreğin kendisiyle kavgası
Ve bir türlü galip gelemeyişi...
Kaybettik kendimizi…
Ağlarken bulduk kendimizi,
Gülümsemenin eşiğinde.
Gülerken bulduk kendimizi,
Hecelerin kapısında…
Terk ettim elem veren şeyleri
Düşünmüyorum artık seni
Terk ettim neşe veren şeyleri
Kurmuyorum artık hayalini…
Kapattım kapımı sahte dostlara
Senden yakın bir yer var
Kendimden ırak.
Senden ayrı bir dünya var
Kendime yad...
Senden uzak şarkılar var
Kendine iyi bak derler...
Kendine iyi bak derler giderler,
Ne biz ne de bir yön bırakırlar.
Yollara düşsen yolun kaybolur,
Gündüzün karanlığa bürünür...
Kesit...
Nasılda kepengini indirip çekip gidiyordu gündüz,
Akşam ise teslim ediyordu kendini gecenin koyu esrarlı karanlığına.
Sokaklar inatla mücadele ediyordu karanlıkla, sokak lambasına tutunarak.
Gecenin o bilinmeyen saatlerinde yorgun düşüp bir bir sönüyordu evlerin lambaları.
Kestim artık bileti…
Maziye daldım,
Dolaştım son kez anıları,
Çıkmaz sokaklarda kaldım.
Hükmünü verdim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!