Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Yol yakın,
burnumuzun dibinde,
usulca yol alırız,
belki de sırtımızdan vuruluruz…

Yollarımız ayrı,

Ekim’ in ilk yağmuru bu,
Bizimse,
Buğulu camlarda,
Aralık duran kapıda,
Yollara bakışımızın asrı…

Yolun sonu...

Yolun sonu göç,
Ve arda kalan bir kaç sözü sen seç.
Burası dünya geç,
Yalanlar mekânını süz geç,

Yolunu gözledim...

Dudaklarımda adın seni bekledim,
Kimseye düşürmedim ismini,
Hep sayıkladım usulca...

Gönül diyorum gönül,
Tazedir her zaman,
Her bahar tazeler umudunu.
Lâkin dilden dökülen kelimeler yorgundur…

Dünya diyorum dünya,

Yol yorgun,
Yolcu yorgun.
Han yorgun,
Hancı yorgun...

Sır yorgun,

Yorgun akşamlarda...

Bir ayrılık şarkısı çalar yorgun akşamlarda,
Bayatlamış ağrılar yükler yüreğime,
Dil suskun kalem sağır olur sessizliğime,
Karanlığa gömülür umutlarım gizlice...

Şiir yazıyor sanki gözleri
Şarkılar söylüyor dili
Kimi sarıyor elleri
Susuyor, susuyor yüreği...

İçimde bir ses haykırır sessizce

Zaman unutur,
El alem unutur,
Her şey unutur,
Eşyalar bile,
Yok olur gidersin anılarda...

İki kişilik değil miydi başlangıçta aşklar,
Neden tek kişilik kesilir o biletler,
Yürekte derin çizgi bırakır,
Gözlerde kesintisiz bir yaş,
Geçiş yasaktır artık mutluluğa….