Hani soğutsa diyorum bir demli bardak çay
Kat be kat artan özlemini.
Hani serinletse diyorum bir deniz kenarı,
Alev, alev yanan yüreğimi.
İlerliyor gece,
Durmuyor zaman,
Keskin bir virajdayız
Korkarak yol alıyoruz hayatta.
Zaman bilmece,
Öyle yorgun ki kalbim
Öyle yılgın ki gönlüm
Saman alevi sevdalardan
Korkuyorum sarılıp boşa çıkan ellerden…
Öyle ürkek ki bakışlarım
Körü körüne...
Nasıl bağlanıyor insan,
Nasıl inanıyor,
Aralamadan perdeyi,
Görmeden arkayı,
Küfür sessizliği...
Ne zor şey insanın kendini dinlemesi,
Ne çok kalabalık insanın içi.
Ne meşakkatli bir yol hüznün yolu,
Ne kadar çok içe dökülen gözyaşları...
Yine dönecek dünya,
Güneş doğacak batacak,
Yıldızlar görünecek,
Mehtap el sallayacak,
Mevsimler dolanacak,
Yıllar geçecek.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!