Anlamalı insan,
Bilmeli hali,
Duymalı suskunluğu.
Hissetmeli yürek sızısını…
Bir çift göze bakmalı ömrünce,
Bütün her şeyi yazdık,
O küçük mutlulukları,
Büyük hüzünleri
Ve yazacak bir şey kalmadı artık…
Bütün yaşamı harcadık,
Hiç anlamış değilim bu gidişleri,
Bu terk edişleri.
Hiç anlamış değilim gidince eksilenleri,
Kalanlara ceza kesişleri.
Kırılır kalbim kırılır biliyormusun,
tutmaz elim kolum gidiyorsun.
İyileşmez yaram iyileşmez anlıyormusun,
kanıyor yüreğim tuz basıyorsun…
Yıkılır dağlar üzerime yıkılır görmüyormusun,
Kelimeler kifayetsiz,
cümleler anlamsız,
şiirler ifadesiz.
Gidene elbet çok sözümüz,
lâkin faydasız…
Şiire dökecektim,
Notalar baktım sessiz,
Kelimeleri süzdüm yetersiz,
Cümleler kurdum anlamsız…
Şiire yazacaktım,
Anlar insan…/Günün acı hatırasına…
El ayak çekildiğinde,
Bütün sokaklar boşaldığında,
Bütün lambalar kapandığında,
Ses seda kesildiğinde,
Arda kalan birkaç cümle
Ve hatır saymayan anılar.
Aşinayken uzak mesafeler,
Bütün yakınlar yabancı artık…
Derinden alınası birkaç nefes
Aşk,
candan geçip canana kul olmaktır.
Aşk,
benliğinden geçip, yar olmaktır.
Aşk,
yarin bir gülümsemesine, dünyayı değişmektir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!