Yarım şiir…
Kaç kibrit yaktım,
Gecelerin karanlığına,
Kaç kurdele kestim,
Hayalimdeki gelişine…
Gitmek üzerine kurgulanmış yaşam,
Bütün gelişler gitmek üzerine,
Kimse kimseye katlanamıyor,
Bütün kavgalar gitmek üzerine…
Gitmek üzerine kurgulanmış yaşam,
Yaşamı yazmalı…
Yaşamı yazmalı
Aldığımız sayılı nefesleri,
Çocukluğu,
Hiç bitmeyecek gibi gelen gençliği,
Bardağa koysan içilmez,
kaba koysan yenilmez.
Alsan alınmaz, satsan satılmaz.
Tarif etsen anlatılmaz,
tene dokunulsa alınmaz,
akla mantığa sığmaz.
Uyurken de yaşar insan,
Uyurken de görür seni.
Susarken de konuşur insan,
Fısıldar sessizce kelimeleri sana…
Birbirinden habersiz de yaşar insan,
Bazen sevgi doludur sözler,
Yüreğinden çıkmışçasına…
Bazen kin kusar dil,
Hançer saplanır sanki yüreğe,
Kan damlar kelimelerden…
Yaşıyor işte insan, insanım diye.
Yol yakın,
burnumuzun dibinde,
usulca yol alırız,
belki de sırtımızdan vuruluruz…
Yollarımız ayrı,
Ekim’ in ilk yağmuru bu,
Bizimse,
Buğulu camlarda,
Aralık duran kapıda,
Yollara bakışımızın asrı…
Yolun sonu...
Yolun sonu göç,
Ve arda kalan bir kaç sözü sen seç.
Burası dünya geç,
Yalanlar mekânını süz geç,
Yolunu gözledim...
Dudaklarımda adın seni bekledim,
Kimseye düşürmedim ismini,
Hep sayıkladım usulca...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!