Bir bak camdan dışarı,
Gökten yağmur yağıyor,
Gözyaşlarım eşliğinde…
Bir bak dinle sesi,
Rüzgâr esiyor dışarıda,
Bir bak da dinle,
Akşamın karanlığı suskun,
Bardaktaki suyum durgun,
İçtiğim çay dingin…
Bir bak da gör,
Yersizim yurtsuzum,
bırakın viraneyim…
Sessizim dilsizim,
değmeyin divaneyim…
Vakitsizim zamansızım,
Söz söyleme artık,
Kaldırmaz yüreğim.
Bırak öylece kalsın,
Yangına aldırmazlığın...
Sus konuşma artık,
Bıraktım sırata…
Loş bir meyhaneden yazıyorum,
Hoş ışığı da gerek yok,
Ortada kesif bir duman kokusu,
Biraz da virane olmuş duvarları…
Bulduğun yerde bıraktın beni,
Öyle kanadı kırık,
Öyle yaralı,
Aç ve susuz...
Sardığın yerden vurdun beni,
Kimse kimsenin yüreğini bilmez,
kimine göre hoş, kimine boştur aşk.
Kimi korkaktır, kimi ürkek,
kimi yiğittir, kimi namert.
Kimi yalana, kimi dolana aldanır.
Kimi susar feda eder kendini,
Bilmez insan…
İnsan bilmez unutur da kendini,
Viran olur gönüllerde,
İnsan bilmez haddini de
Küçümser insanoğlunu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!