Biz ne söylersek söyleyelim,
Yar bildiğini okuyor.
Biz dalıp gitsekte uzaklara,
O yar gelmem diyor.
Biz ne hayal edersek edelim,
Kader yıkıp geçiyor...
Bize biz gerek…
Sıyırmışım aklımı,
Tutmuş iyi misin diye soruyor.
Yazmışım şiirlerimi,
Tutmuş boş işler diyor.
Biz, bizi gördük,
Biz, bizi tanıdık.
Kalbin duvarlarını aştık,
Niyetleri okuduk,
Bize biz gerekmez artık...
Beni anlamalısın,
Beni bilmelisin.
Beni dinlemelisin,
Suskunluğumu,
Sözlerimi,
Şiirlerimi...
Sonu hep kırık taşlarla döşeli bir yoldu bizim hikâyemiz
Ne ağaçlar vardı yol boyunca
Ne de bir yudum su
Kaldık öyle ıssız…
Bizim iller...
Bizim eller bizim eller,
Suyu toprağı bereketler...
Bizim iller bizim iller,
Bilemezsiniz ne tatlıdır o diller...
Biz, siz, onlar...
Bizim elimiz ayağımız yok,
Bizim gücümüz kuvvetimiz yok,
Bizim sesimiz soluğumuz yok,
Bizim sarılacak ipimiz yok,
Masada üç kadeh
Biri bana
Biri kendime
Biri boş sandalyeye
Ben anlattım
Kendim dinledim
Sayısız sanırız vakitleri,
Bitmeyecek gibi harcarız,
Kendimize zaman ayırmadan,
Geçip gider siyah beyazdan…
Oysa sayılıdır yüzümüzün gülüşü,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!