Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Gönül diyorum gönül,
Tazedir her zaman,
Her bahar tazeler umudunu.
Lâkin dilden dökülen kelimeler yorgundur…

Dünya diyorum dünya,

Yol yorgun,
Yolcu yorgun.
Han yorgun,
Hancı yorgun...

Sır yorgun,

Yorgun akşamlarda...

Bir ayrılık şarkısı çalar yorgun akşamlarda,
Bayatlamış ağrılar yükler yüreğime,
Dil suskun kalem sağır olur sessizliğime,
Karanlığa gömülür umutlarım gizlice...

Şiir yazıyor sanki gözleri
Şarkılar söylüyor dili
Kimi sarıyor elleri
Susuyor, susuyor yüreği...

İçimde bir ses haykırır sessizce

Zaman unutur,
El alem unutur,
Her şey unutur,
Eşyalar bile,
Yok olur gidersin anılarda...

İki kişilik değil miydi başlangıçta aşklar,
Neden tek kişilik kesilir o biletler,
Yürekte derin çizgi bırakır,
Gözlerde kesintisiz bir yaş,
Geçiş yasaktır artık mutluluğa….

Yoksun...

Ne akşamın bitmeyen karanlığında
Ne de gündüzün aydınlığında varsın...

Baktığım pencerede,

Yoksun,
Böylece bitsin
Yüreklerimiz küssün,
Hayallerimiz yıkılsın,
Düşlerimiz yansın.

Yoktunuz...

Yalnızlığa sarıldığım gecelerde,
Sabahı dar ettiğim anlarda,
Tan yerine dalarken gözlerim,
Siz yoktunuz...

Yol ayrımları...

Mutlu sonla bitmez hikayeler,
Oysa, huzura kapı açmak ister yüreğin sesi,
Hep bir duvar örülür adım atacağın merdivenin ilk basamağına,
Bakmak istersin pencereden kalın perdeler çekilir göz bebeklerine.