Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Ziyan oldu...

Yağmurlar yıkadı yüzümü,
Gözyaşlarım doldurdu yüreğimi,
Çakallar kesti olan rızkımı,
Riyakâr insanlara çevirdim sırtımı...

Ziyaret...

Ne yıldızlar uzanır tutar elimden,
Ne de mehtap,
Şahittir sadece yalnızlığımıza...

Gitmekte zordur,
Yüreğinden atmak da,
Gitsen seninle gelir,
Soysan bedenini yüreğinden,
Pare pare kanar.
Söküp alsan yüreğinden,

Hayat zor,
yaşamak desen öyle,
umut etmek ise bedava…

Yürümek zor,
taşlıysa yollarda,

Bazen yeryüzü dar,
Yaşamak zül gelir.
Bazen de gök kubbe olur mahdut,
Nefes almak zor gelir...
Bazen yollar ırak,
Vuslat imkânsız olur.

Zaman...

Eskimeye yüz tutmuş zaman,
Unutulmuş sokaklar,
Köşe başı hoş sohbetler,
Başıboş kalmış caddeler...

Sihirli kelimeler yok heybemde,
Mucize arıyorsan yüreğimde.
Pervane değil kalemim ışığa,
Mehtabı arıyorsan derinimde…

Bu kaçıncı yıkılışıdır umutların,
bu kaçıncı hazanıdır hayatın,
bu kaçıncı enkazdır yüreğim,
hep senin asıldığın…./Sabri CEYHAN

Yağmur yağar yokluğunda,
iliklerime kadar ıslanırım,
eser hoyrat bir rüzgar,
üşürüm...

Kar yağar başıma yokluğunda,

Yokluğunda...

İnsan nasıl ezer kendini, kendi içinde,
İnsan nasıl tamamlar kendini o viran yokluğunda...

İnsan nasıl özler içten içe,