Kimsesizler yurdunda...
Sütliman şimdi bütün anılar,
Dingin o denizler,
Yorgun argın gönüller...
Kimseye…/Anlayana
Miş’li zamanlarda yaşıyoruz,
Adammış gibi görünüyoruz,
Çok ama boş konuşuyoruz,
Ceviz kabuğunu dolduramıyoruz,
İkinize de kırgınım,
Sensiz geçen pazara,
Beni sensiz koyan sana...
İkinize de dargınım,
Yudumladığım çaya,
Kırıldı kadehler...
Bir gece daha bitti,
Şarkıların deminde,
Şiirlerin açtığı yarada,
Kifayetsiz söylenen sözler...
Umut kırılır umut,
En beklemediğin zamanda.
Bırakır yerini boş bakışlara,
Geceye döner ufuklar…
Düşler kopar düşler,
Kırılıyor mu aynadaki yüzün...
Dinliyor musun geceyi,
Vefasızca esen rüzgârı,
Umuda yelken açan yıldızları
Ve bir yalnızlığı örtmeyen karanlığı...
Kırk bir canımıza…/ Rahmetle…
Yandık bir akşamüstü,
Karanlığın derininde,
Kırk birdi adımız,
Ekmek parasıydı derdimiz…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!