Ne varsa topladım maviye dair,
bir sen etmedi…
Ne varsa kucakladım sevdaya dair,
sevdana yetmedi…
Ne varsa kurdum hayale dair,
salınarak gelişin etmedi…
Kopuk kopuk bir hayalden ibaret,
Belki de puslu bir görüntü akla takılan,
Ve geçmiş yıllar öylesine sensiz…
Dönüpte bakınca kısa bir andan ibaret,
Belki de hiç yaşanmadı akılda kalan,
Mutluluk mu;
benim buldum sandığım,
senin benden çaldığın…
Sevgi mi;
benim yüreğimi koyduğum,
Sen kar olup yağsan yüreğime,
sızlanmam inan buz tutsa da her yanım.
Sen saki olup zehir sunsan dudaklarıma,
sızlanmam inan içerim kana kana.
Sen kabus olup çöksen uykularıma,
uyanmam inan acı içinde kıvransam da.
Seninle konuşur gibi durmalı kalem
Gözünün içine bakmalı heceler,
Mutluluk resmini çizmeli,
Tenin düşmeli beyaz kağıda, gölgesiz…
Uzak yollardan gelmişcesine,
Söylemek istesem dilimin ucunda,
Sussam yüreğimin hak ortasında,
Konuşsam da, sussam da,
Gecelere hep yorgunluk düşer seninle.
Bakmak istesem gözümün önünde,
Ve ben türküler söyledim,
şarkılar ezberledim,
şiirler yazdım senin için…
Ve ben akşamı dar ettim,
sabahları iple çektim,
Seninki de dostluk,
hep beraber güldüğümüz…
Benimki de,
hep senin için yalnız ağladığım…
Seninki de gözyaşı,
Yıkılır elbet o han duvarları gibi buz tutan yüreğin,
Yanar bir gün aşkın narı ile sevmem diyen yüreğin…
Bakar elbet gözlerin ufuklara hayale dala dala,
Kaçar senin de aklın yari düşüne düşüne…
Kanar elbet seninde yüreğin yalancı bahara,
Şiir üşütmez insanı,
kucaklaşmak içindir…
Şiir özlem gidermektir,
bazen kahve,
bazen çay,
ve bazen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!