Gelip gidiyor mu akıllar,
yanıp kül mü oluyor gönüller,
tutulmuyor mu sözler,
vay halimize.
Konup göçüyor mu sevgiler,
Çayın demlisinden,
Tütünün ağırından,
Hayalden,
Düşten,
Yarından,
Umuttan
Vazgeçiyorum…
Kaç zaman geçti bilmiyorum,
Yokluğunu artık saymıyorum.
Kaç şiir biriktirdim bilmiyorum,
Yüreğimin acısını artık duymuyorum…
Söküp atacaktım seni,
kalbimden,
silecektim,
Anmayacaktım…
Bakışın geldi aklıma,
vazgeçtim.
Vazgeçtim senli şiirlerden,
Vazgeçtim senli şarkılardan,
Vazgeçtim senli yarınlardan,
Vazgeçtim senli mevsimlerden...
Vazgeçtim gözlerinden,
Vazgeçtim sesinden,
Döküldükçe yüreğimden sözler,
Yazmaktan vazgeçtim.
İnat ettikçe sende kelimeler,
Şiirden vazgeçtim…
Çağladıkça akıp giden ırmaklar,
Ne şiire yetişir kelimeler
ve ne de geceye yeter hüzün.
Ne geceyi böler sessiz haykırışlarımız
ve ne de sabaha göz kırpar gözlerimiz.
Ve bir kalem ne yazarsa yazsın,
Ve bir dil ne kadar konuşursa konuşsun,
Yüreğindekileri ifade edemez…
Ve suskunluk ilaç olsa da bazen,
Ve acılar merhem olsa da arada,
Ve artık…
Ve artık dokunuyorsa kelimeler,
Sitemkârsa sözler,
Hazansa şiirler,
Kârı yoksa vefanın,
Ve aşk…
Bir beşikte salınır gibi
Sarhoş olduk aşkla.
Bir od’un yaktığı gibi,
Yandık ateşin harında.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!