Kader yüze gülmüyor usta...
Sabahın ilk saatleri bunlar,
Boşlukta mahur bakışlar,
Sinede hasret sancısı,
Aynalar yüze gülmüyor usta...
Kadın!
Yıllanmış şarap gibisin.
Yıllar daha güzel eylemiş,
daha değerli kılmış seni,
durdukça yürek mahzeninde…
Üzerimde kaldı,
sahil boyu denizin kokusu,
akşam esen serin rüzgarın ıslık sesi,
Ve bir bardak çayın tadı…
Aklımda kaldı,
Dışarıda cümle alem,
İçimde kendimle kaldım.
Dışarıda uğultulu bir ses,
İçimde feryadı figan kaldım...
Dışım kale duvarı kadar sağlam sanki,
Kaldım demir parmaklıklar arkasında…
Ne kendim kaldım geriye,
Ne de bir eser kaldı yüreğimde.
Esince rüzgârlar sildi gözyaşlarını,
Geçti artık sevdanın güler yüzü…
Ne kendim kaldım geriye,
Ne de bir eser kaldı yüreğimde.
Esince rüzgârlar sildi gözyaşlarını,
Geçti artık sevdanın güler yüzü…
Ne kendim kaldım geriye,
Kaldım yine…
Döndüm yine kalemime
Sancıyan kelimelere,
Yazılmayan birkaç satıra,
Susmayan şiirlere…
Git diyor dilim git
Öyle ardına bakmadan,
Sormadan sual etmeden,
Öylece sessizce…
Kal diyor kalbim kal,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!