Kuşatılmış bir kaleyim
İçten yanacak kalbim
Kaçamam menzilinden
Yanmaya razıyım en kabilinden.
Bir sigaram
Çayın demlisinden,
Tütünün ağırından,
Hayalden,
Düşten,
Yarından,
Umuttan
Vazgeçiyorum…
Kaç zaman geçti bilmiyorum,
Yokluğunu artık saymıyorum.
Kaç şiir biriktirdim bilmiyorum,
Yüreğimin acısını artık duymuyorum…
Söküp atacaktım seni,
kalbimden,
silecektim,
Anmayacaktım…
Bakışın geldi aklıma,
vazgeçtim.
Vazgeçtim senli şiirlerden,
Vazgeçtim senli şarkılardan,
Vazgeçtim senli yarınlardan,
Vazgeçtim senli mevsimlerden...
Vazgeçtim gözlerinden,
Vazgeçtim sesinden,
Döküldükçe yüreğimden sözler,
Yazmaktan vazgeçtim.
İnat ettikçe sende kelimeler,
Şiirden vazgeçtim…
Çağladıkça akıp giden ırmaklar,
Vazgeçtim artık diyorum
Sonra gözlerin düşüyor gözlerime.
Adını unutayım diyorum
Hafızam aklımda diyor...
Vazgeçtim artık diyorum
Ne şiire yetişir kelimeler
ve ne de geceye yeter hüzün.
Ne geceyi böler sessiz haykırışlarımız
ve ne de sabaha göz kırpar gözlerimiz.
Ve bir kalem ne yazarsa yazsın,
Ve bir dil ne kadar konuşursa konuşsun,
Yüreğindekileri ifade edemez…
Ve suskunluk ilaç olsa da bazen,
Ve acılar merhem olsa da arada,
Ve artık…
Ve artık dokunuyorsa kelimeler,
Sitemkârsa sözler,
Hazansa şiirler,
Kârı yoksa vefanın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!