Bak nasıl da değişiverdi yaşam,
Öyle mutlu olur ki insan bazen,
Sanki filmin en güzel yeridir,
Hiç bitmeyecekmiş gibi,
Bitmesin istersin,
Mutlusundur,
Şiddetli bir kış geçiyor aklımdan
Hayaller buz tutmuş
Kelimeler sarkıyor düşlerimden...
Senden yakın bir yer var
Kendimden ırak.
Senden ayrı bir dünya var
Kendime yad...
Senden uzak şarkılar var
Ya zamanın içinde kaybolduk,
yada zaman durdu.
Ya sevginin içinde kaybolduk,
yada aşkla boğulduk.
Ne bir adım ilerledik,
ne de bir adım geldi sevdiklerimiz.
Adamım diye çıkmış meydana,
atmış birkaç kelime orta yere,
yüreği yetse gelirdi karşıma,
be adam sussan da bizde inansak sana.
Bizim sözümüz geçmezmiş etrafa,
Yıllar geçmiş aradan,
iki insan,
bir köşe başı,
kesişmez hayatlar,
çok şey yaşamak ister insan çok…
Kesit...
Nasılda kepengini indirip çekip gidiyordu gündüz,
Akşam ise teslim ediyordu kendini gecenin koyu esrarlı karanlığına.
Sokaklar inatla mücadele ediyordu karanlıkla, sokak lambasına tutunarak.
Gecenin o bilinmeyen saatlerinde yorgun düşüp bir bir sönüyordu evlerin lambaları.
Bilirim
Halâ kızgınlığı diz boyu
Ne bir selam
Ne de bir söz
Vardı
Ama ben köz
Kim…
Hangi gece düşmüştü kalbe,
Kat, kat acı denen sevda,
Kim örmüştü kale gibi ayrılığı
Fethetmesi zor artık o yüreğini…
Ağıt yakar geceler,
dokundukça yüreğe,
sessizce…
Şiir dokur şair,
hece hece,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!