Terk ettim elem veren şeyleri
Düşünmüyorum artık seni
Terk ettim neşe veren şeyleri
Kurmuyorum artık hayalini…
Kapattım kapımı sahte dostlara
Ya zamanın içinde kaybolduk,
yada zaman durdu.
Ya sevginin içinde kaybolduk,
yada aşkla boğulduk.
Ne bir adım ilerledik,
ne de bir adım geldi sevdiklerimiz.
Kavga...
Ne hummalı bir savaş,
Yüreğin kendisiyle kavgası
Ve bir türlü galip gelemeyişi...
Kim…
Hangi gece düşmüştü kalbe,
Kat, kat acı denen sevda,
Kim örmüştü kale gibi ayrılığı
Fethetmesi zor artık o yüreğini…
Kim anlar...
Dünde kalır insan,
Hüznü mevsim eder kendine,
Şarkılar dinler yıkık dökük,
Şiirler yazar bölük pürçük,
Kim bilir...
Kaç hece düşürür meylini,
Kaç mısra ötede yüreğinin penceresi,
Kaç şiir bitirir yokluğunu...
Kestim artık bileti…
Maziye daldım,
Dolaştım son kez anıları,
Çıkmaz sokaklarda kaldım.
Hükmünü verdim,
Giderken unutmuş gitmişti insanlığı
Ondandır kibri de nefreti de…
Dönüp baktığında tanıyamadı kendini
Ondandır arsız hayasız oluşu…
O da unutmuştu yaşamın son bulacağını,
Ondandır aç gözlü oluşu…
Şiirler mi öksüz, biz mi kaldık yetim,
Şairler mi öksüz, kitapları mı kaldı yetim?
Hey gidi koca dünya sen misin alemde bir öksüz,
Yoksa gün gelip hayattan göçen insanoğlu mu?
Şuursuzca akan zaman mı öksüz, biz mi dardayız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!