Gurbet elde bayram,
Ölü evinde düğün olmaz dı.
Şaştı her şey,
Şaştı insanlık,
Gurbet te bayram,
Ölü evinde düğün edilir oldu….
Üşümek haziranda,
İliklerine kadar ıslanmak soğuktan…
Tüter hasretten kasavetin bacaları,
Özlemden olsa gerek…
Hep ayrılık çalmaz ya kapıyı,
Mutluluk da gelir bazen,
Tanrı misafiriyim der gibi,
Isıtır yüreğini,
Gözlerin parlar,
İçindeki çocuk uyanmıştır,
Gül diken olmuş,
kalem mızrak,
tutsan elin kanar, yazsan yaralar…
Dost düşman olmuş,
insan riyakar,
güvensen yanarsın, inansan kanarsın…/Sabri CEYHAN
Resimler de ağlar,
Bir gidişin ardından.
Tutamazlar gözyaşlarını,
Ayrılık şarkıları çalınca…
Resimler de sessiz çığlık atar,
Gülmek gelmez içinden,
tebessüm edersin,
acı yayılır dudaklarından.
Uzaklara bakar gözlerin,
umutsuz ve dalgın,
Titrerken dudaklarım,
Doluyken yüreğim,
Islanınca gözlerim,
Başımı omzuna yaslamalıyım…
Ayazken sensiz zaman,
Zemin kaygan,
insanlar kaypak,
dikkat etmek gerek…
Zaman kötü,
insanlar nankör,
Gelmişsen incanca,
kalacaksan adam gibi,
gelmişsen insanca,
kalacaksan kadın gibi,
kal…
Şahit değildir çocukluğum,
Oysa ben hep oyun oynamak istemiştim,
Birden geçip gidiverdi.
Eşlik etmedi ki gençliğim,
Oysa ben hep onunla olmak istemiştim,
Aldı gitti hayat sormadan….




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!