Uzakta bir mevsim varmış,
Her günü baharmış,
Her anı seninleymiş,
Mutluluk bahşetmissin,
Ve o mevsim bitmek bilmiyormuş…
Bol, bol vaktimiz var artık,
Dört duvar arasında kalmaya,
Tatmayan için yalnızlığa.
Kendinle barışmaya,
Gölgenle konuşmaya...
Vakitsiz son...
Ne giden döner geriye,
Ne seven bir daha sever eskiye göre.
Ne sözler verilir unutulur,
Oysa kavil edilmiştir yüreklerde...
Vaktidir artık,
Şubat soğuklarının
Yüzüne yüzüne vurur,
Ayrılıkları tokat gibi…
Yüreğin kalmıştır Zemheride
Kıskanır Şubat,
Bahar gelmezse yüreğine,
hazana göç vaktidir...
Çalmıyorsa kapını mutluluk,
çekip gitme vaktidir...
Doğmuyorsa gecene mehtap,
yüreğinin penceresini örtme vaktidir...
Vakti geldi sanırım,
uyumalı yavaştan.
Ecel yaklaşmalı sessizce,
nefes kesilmeli birden,
kılını bile kıpırdatmamalı teslim olurken.
Vakti gelmişse eğer gitmenin,
Üste başa gerek yok,
Doldurmalı anıları bir valize,
Koyulmalı gönüllerden ırağa…
Vakti gelmişse eğer hazanın,
Vakti yoktur korkuların…
Vakti yoktur korkuların,
Aydınlığı karanlığı bilmez,
Zamanını kestirmez,
Karabasan gibi çökerler…
Bir serserilik var,
Var amma velakin yürekte mi, akılda mı,
Bir sefillik var,
Var amma velakin gönülde mi, cepte mi…
Bir gariplik var,
Var amma velakin bende mi, dünyada mı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!