Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Sonbahardı...

Sonbahardı,
Yanıldık mevsimlerde,
Yandık yıllarca,
Kaybettik sevide,

Hayat bu;

Kâh giderek kalırsın,
Kâh kalarak gidersin…

Son gülüşüm.

Kalemi elime son alışım,
Şiire veda edişim bu.
O türküyü son dinleyişim,
Plağı kırışım bu…

Siyaha müptela,
Siyaha vurgunum.

Kalbimin ışığını
Ruhumun dehlizini,
Hayalin sonsuzunu,

Siyahtır aşkın rengi,
Simsiyah,
Kopkoyu...

Siyahtır o
Gece gibi.

Size kalır, sizle kalır…

Bazı sırlar saklanmaz,
Ayyuka çıkar.
Bazı sırlar var gizde kalır,
Mezara sizle girer…

Korktuğumuz başımıza geldi.
Kaç zaman sonra bulduğumuzu kaybettik…
Canımıza can oldu, canına can olamadık, titredik üzerine.
Korkumuz yitirmekti, kaybetmede de yine en önlerde yer aldık.
Geçmezdi günümüz onsuz, sonsuzdu hayallerimiz.
Kumdan kaleler gibi yıkıldı en küçük dalgada.

Hayat yorar,
Yaşam yorar
Ve üstelik sobelenirsin...

Umut kaçar,
Günler geçer

Soğuk bir ayaz kalır…

Ne şiir alır yokluğunu,
Ne şarkılar getirir seni.
Ağız dolusu küfürler kalır,
Harap ettiğin yüreğimde…

Yokluğunun soğuk rüzgârları esiyor
Odamın dört duvarında
Ve çiviler çakıyorum soğuk duvara,
Sensiz geçen günlerin şahitliğine...