Şiir diyorduk ya şiir,
Geceyi gündüzü,
Sevinci hüznü,
Aşkı sevdayı yazdığımız.
Yazmıyor artık kalem,
Söylemiyor yürek
Ürkek kalır insan...
Kimi insanlar iyi gelir,
Zamana,
Yüreğe.
İyileşir ruhunuz...
Usta...
Gönüllerde iz bıraktın,
Akıllarda söz bıraktın,
Kalplerde güz bıraktın usta.
Göğüs kafesinde yüreğimiz,
Ve bir kalem tutar elimiz,
Yazarız kendimizce be ustam,
Lâkin acemiyiz…
Yürek acıyı da söyler, sevinci de,
Üstelik…
Nesi vardı ki akşamların,
Nesi vardı ki gecelerin,
Sabaha da çıkacaktı üstelik…
Yürek dolar taşar kabına sığmaz da,
Aşka uzanmaz elimiz.
Gözlerimiz görür de,
Öne eğer başını usulca..
Yarına dair hep umutlarımız olur da,
Kural tanımaz yürek,
aklına gelini söyler…
Dünün acılarını,
bu günün sevinçlerini,
yarının umutlarını…
Usulü yoktur,
Yüreğine al beni,
Kalmasın karanlıklarda,
Gelmesin hazan mevsimi,
Kanamasın ıssızlarda,
Toz konmasın yüreğimdeki sana…
Unutulur…
Hayat unutur belki,
Şu caddeler sokaklar,
Bu hatıralar.
Şu gökyüzü,
Üşüyorum...
Burası her mevsim böyle,
Herkes kendi derdinde.
Baktım pencereden sabah
Yollarına,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!