Döküldükçe yüreğimden sözler,
Yazmaktan vazgeçtim.
İnat ettikçe sende kelimeler,
Şiirden vazgeçtim…
Çağladıkça akıp giden ırmaklar,
Vazgeçtim artık diyorum
Sonra gözlerin düşüyor gözlerime.
Adını unutayım diyorum
Hafızam aklımda diyor...
Vazgeçtim artık diyorum
Ne şiire yetişir kelimeler
ve ne de geceye yeter hüzün.
Ne geceyi böler sessiz haykırışlarımız
ve ne de sabaha göz kırpar gözlerimiz.
Ve bir kalem ne yazarsa yazsın,
Ve bir dil ne kadar konuşursa konuşsun,
Yüreğindekileri ifade edemez…
Ve suskunluk ilaç olsa da bazen,
Ve acılar merhem olsa da arada,
Ve artık…
Ve artık dokunuyorsa kelimeler,
Sitemkârsa sözler,
Hazansa şiirler,
Kârı yoksa vefanın,
Ve aşk…
Bir beşikte salınır gibi
Sarhoş olduk aşkla.
Bir od’un yaktığı gibi,
Yandık ateşin harında.
Ve ben...
Ve ben gidemediğim yerdeyim,
Tozlu yolların arifesinde,
Aşılmaz dağların eteğinde,
Kaderin en keskin köşesinde...
Ne kadar zordur dili bağlamak,
Ne de kolaydır gülü soldurmak.
Ve öyle güzeldir ki vefayı gönülde taşımak,
En acısı da bivefa kalplerde kalmak...
Sabri CEYHAN
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!