Ne ümidi keser insan, ne de gülümsemesini,
Hep yeni bir dünya vardır gözlerinde.
Ne nefes almayı bırakır insan, ne de sıcak bir eli,
Hep yeniden doğmuş gibi sarılır yaşama…
Ne sefayı bırakır insan, ne de cefayı,
İşte öyle...
Hani ağaçlar sonbaharda döker ya yapraklarını,
İşte öyle yaşamdan her an dökülüyorum.
Hani dağın yamacı erozyona uğrar da toprak kayar ya,
Yüreğin kopar yerinden,
susar…
Kalem yazmaz,
şiir derman olmaz…
Her ayrılığın şarkısı ayrıdır,
dinlediklerin derman olmaz,
İşte öyle bir şey...
O başka bir şey,
Hiç tatmadığın lezzet,
Hiç içmediğin içecek,
Hiç yanmadığın sıcaklık,
İşte yine bir gece
Çok mu zor yıldızlara çıkmak
Sonra dilek tutup düşmek.
Tut ki yıldızsın ömrüme
Kabul olmamış dileğim
Düşmüşüm ayak ucuna
İyi adamlar
Gidesi yoktu aslında o iyi adamların...
Kimi guruna yenik düştü,
Gitme kal diyemedi.
Kimi de eliyle diliyle uğurladı...
Işıkları kapatmayı unutma,
Mevsim güz,
Camları açık bırakma.
Üşütür seni bu havalar,
Çıkacaksan eğer giyin sıkıca.
Yağmur yağar belki,
Yıllar sonra yüreğin bahar olur,
Ta uzaklardan yorgun gelip,
Bir kuş konar pencerene,
İyi bak ona.
Şefkatinle besle onu,
Avuçlarında kalsın,
Kem sözü dilinizden,
Kalemi kınından çıkarmadan,
Kağıdı karalamadan,
İyi düşünün…
Nefreti yüreğinize almadan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!