Yitip gidiyor habersiz...
Sayılardan ibaret takvim,
Öylesine geçip gidiyor zaman,
Küçük dilimlerle
Ve ansız...
Önce koca çınarlar göçtü,
Sonra saçak salmış kökler,
Kırılıp gitti kollar,
Yaprak, yaprak döküldü kalanlar,
Yitip gitti ömürler...
Hayaller ve hayatlar,
Birlikte yürürler.
Ve
Biri biterse öbürü biter…
Umutlar ve yarınlar,
Gidiyorum…
Ne baharım kaldı ne bahçem,
Ne şarkım kaldı ne şiirim,
Kışa döndü yüreğim gidiyorum…
Yokluğun…
Şiire yakışmaz yokluğun,
Kış yolcusu olur yüreğim.
Beni eksiltir yokluğun,
Kimsesizler mezarlığına gömülür bedenim…
Yokluğuna...
Yine gözlerin düştü aklıma,
Gülüşün yansıdı yüzüme,
Papatyalar açtı yüreğime,
Fallar tuttum vuslatına...
Yokluğunda...
İnsan nasıl ezer kendini, kendi içinde,
İnsan nasıl tamamlar kendini o viran yokluğunda...
İnsan nasıl özler içten içe,
Yokluğunda...
Tütün sardım yokluğunda,
Yağmurlarda ıslandım,
Sokakları gezdim,
Buğulu camlarda aradım izlerini...
Yokluğun diyorum yokluğun,
Akşamın karanlığı,
Bir odanın yalnızlığı,
Bir çocuğun susamışlığı…
Yokluğun diyorum yokluğun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!