Kimi kınalar yakar sevinir,
kimi ateşi olmadan tüttürür dumanını.
Kimi karanlığı sever kaybolur içinde,
kimi aydınlığı sever.
Sen dağbaşında rüzgar
Karlı dağların kardeleni
Yamaçların akan pınarı
Ben ise sana bir garip meczup...
Sen şehirlerin aşinası
Sanki yazdan kalma bir akşam,
öyle ılık ılık eser rüzgar,
esintisi gelir özlemlerin…
Kıskanmış olacak yağmur,
olanca hışmıyla yıkar hasreti,
toprak kokusu dolar cigerlerime…
Şiirler yazıldı,
şarkılar söylendi adına.
Kime yar oldun ki,
bana olacaksın İstanbul.../S. Ceyhan
Müthiş bir sevda bu,
sen İstanbul olsan,
ben hep içinde yaşasam…
Yıkılmaz bir sevda bu,
senin İstanbul olduğun,
Bazen şarkıları yalnız dinlersin,
Çayı tek başına yudumlarsın,
Hayali kendin kurarsın,
Baharda hazanı yaşarsın,
Şiire döktüğünle kalır yaşam…
Saklı kalan düş,
tamamlanmamış hayal,
yaşanmamış sevda,
hazan mevsimi gibi hayat.
Hepsi bu kadar yaşamın…/S.Ceyhan
Bahar gelmiş diyorlar,
Çiçekler açacakmış,
Kuşlar cıvıldaşacakmış,
Hepsi yalan
Üşür müyüz böyle, bahar olsa…
Hercai yaşam...
Bilir misiniz evlerin yalnızlığını,
Dört duvarın birbirine sarıldığını,
Tavanın kol kanat gerdiğini...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!