Hayat...
Hayat diyorum hayat,
Perde, perde
Her gün ayrı bir sahne...
Burada hep var ,
Cıvıl cıvıl bakışların,
İçten gülüşlerin,
Sıcak nefesin,
Ve seslenişin…
Adın diyorum adım gibi,
Bir nida duysam bakıyorum sana doğru...
Cemalin diyorum cemalim gibi,
Aşina yüzler hep sana benziyor sanki...
Sağı solu,
Önü arkası,
Kahpelikle…
Çevriliyken insanın,
Tozu bulaşır elbet…
Sarılır be insan sarılır,
yalnızsa hayata darılır…
Durulur be insan durulur,
yaş kemale erer susulur…
İnsan…
Yorgunluk çöküyor,
Ayaz vuruyor,
Bir hayale
Ve demli bir çay a kalıyor insan…
İnsan herkese iyi oluyor, oluyor da
Kiminin gözünde değeri olmuyor.
İnsan herkese iyi oluyor, oluyor da
Bir kendine dokunmuyor iyiliği…
İnsan yüreğinde kem söz barındırmıyor da,
Bir hayal kurmalı insan,
Olsa da olmasa da.
Bir düş görmeli insan,
Hayra çıksa da çıkmasa da...
Bir ömrü dolu, dolu yaşamalı insan,
İnsan ahvali...
Hoş görmek mi iyidir,
Hor görmek mi?
Nedir insanın bu hali...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!