İnsan ki,
Sevdiği kadar sevilir
Ve kadir kıymet bilmez...
İnsan ki,
Beraber güldüğü insanı kırar
Ve incindiği kadar incinir...
İntihar eder gibi…
Bir hikâye yazmalı
Koca okyanusta bir sandal,
Dalgalarla boğuşarak,
Çekmeli kürekleri sonsuza.
Kimi kınalar yakar sevinir,
kimi ateşi olmadan tüttürür dumanını.
Kimi karanlığı sever kaybolur içinde,
kimi aydınlığı sever.
Sanki yazdan kalma bir akşam,
öyle ılık ılık eser rüzgar,
esintisi gelir özlemlerin…
Kıskanmış olacak yağmur,
olanca hışmıyla yıkar hasreti,
toprak kokusu dolar cigerlerime…
Şiirler yazıldı,
şarkılar söylendi adına.
Kime yar oldun ki,
bana olacaksın İstanbul.../S. Ceyhan
Müthiş bir sevda bu,
sen İstanbul olsan,
ben hep içinde yaşasam…
Yıkılmaz bir sevda bu,
senin İstanbul olduğun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!