Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

İnsanın ablası olmalı...

Ağladım bugün,
Maziye takılım,
Bu günlere ağladım...

İnsanlar âlemi...

Aylak insan
Sorumsuzdur,
Doyumsuzdur.

İnsanlar gördüm...

İnsanlar gördüm,
Sevinçten gülüyordu,
İnsanlar gördüm,
Kederden ağlıyordu,

İnsanlar var...

İnsanlar var,
Gelir geçer yaşamdan.
İnsanlar var,
Gelip geçer hayatınızdan...

İnsanoğlu...

Kafanda kılçık,
Karnında ağrı,
Ne kusacaksan kus be insanoğlu...

İnsan ömrü...

Duvardaki takvim gibidir hayat,
Gün be gün eksilir yapraklar,
Tükenir yaşam...

İnsan ki,
Sevdiği kadar sevilir
Ve kadir kıymet bilmez...
İnsan ki,
Beraber güldüğü insanı kırar
Ve incindiği kadar incinir...

İnsan ve gece...

Ne gece değişir
Ne de insan.
Gece sabahı bekler,
İnsan yüreğindekini...

İnsan ve gece...

Ne gece değişir
Ne de insan.
Gece sabahı bekler,
İnsan yüreğindekini...

İntihar eder gibi…

Bir hikâye yazmalı
Koca okyanusta bir sandal,
Dalgalarla boğuşarak,
Çekmeli kürekleri sonsuza.