İnsan ve gece...
Ne gece değişir
Ne de insan.
Gece sabahı bekler,
İnsan yüreğindekini...
İnsan ve gece...
Ne gece değişir
Ne de insan.
Gece sabahı bekler,
İnsan yüreğindekini...
İntihar eder gibi…
Bir hikâye yazmalı
Koca okyanusta bir sandal,
Dalgalarla boğuşarak,
Çekmeli kürekleri sonsuza.
İrfan ister.. .
Bazen geç olur
Geçmiş olur
Olması da
Olmaması da zor olur...
İsimsiz…
Ocak da bitmek üzere,
Yağmur da yağmadı,
Kar da
Unuttum gidişini de
Kimi kınalar yakar sevinir,
kimi ateşi olmadan tüttürür dumanını.
Kimi karanlığı sever kaybolur içinde,
kimi aydınlığı sever.
Sanki yazdan kalma bir akşam,
öyle ılık ılık eser rüzgar,
esintisi gelir özlemlerin…
Kıskanmış olacak yağmur,
olanca hışmıyla yıkar hasreti,
toprak kokusu dolar cigerlerime…
Şiirler yazıldı,
şarkılar söylendi adına.
Kime yar oldun ki,
bana olacaksın İstanbul.../S. Ceyhan
Müthiş bir sevda bu,
sen İstanbul olsan,
ben hep içinde yaşasam…
Yıkılmaz bir sevda bu,
senin İstanbul olduğun,
Gitmek istersin gidemezsin,
Kalmak istersin kalamazsın,
Dar gelir her yer,
Hiç bir yere sığamazsın…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!