Denizde balıklar
Gökyüzünde kuşlar
Yeryüzünde insanlar
Lodos bir yaşama kapılmış gidiyorlar,
Kimi dalgadan
Kimi fırtınadan yorgun
Yokluğuna ısınıyorum,
Yalnızlığa sarılıyorum,
Varlığınla üşütme beni...
Sensizliğe alışıyorum,
Kendime dönüyorum,
Say ki...
Say ki uzunca bir yola cıktım,
Issız tenha yollardan geçtim,
Yağmurda sırılsıklam ıslandım,
Ayazda kaldım iliklerime kadar üşüdüm...
Kırkı çıkacak gibi değildi acıların,
saymayı bıraktım.
Yıllar geçti,
Hep taze kaldı hüzünlerim…
Teselli edilecek gibi değildi,
Deli gömleği giymiş olmalı kalbim,
kıpırdamıyor artık yüreğim…
Tutulmuş olmalı aklım,
ismini sayıklıyor hep dilim…
Şaşırmış olmalı bakışlarım,
görmüyor senden başkasını gözüm..
Boşuna uğraşmayın,
zorla gönüllere taht kurulmuyor,
yüreklere adınız kazınmıyor…
Kendinizi kandırmayın,
millet size itibar etmiyor,
Şehirler değildi harabe olan,
Yıkık bir şairdik aslında.
İnsansız da değildi sokaklar,
Muazzam bir kalabalık bu,
Yürekteki yalnızlık…
Bazen seni yazarım
Aslında hep seni.
Akşam olur
Tan yeri ağarır
Yine seni satırlara saklarım.
Cıvıl cıvıldır ya baharda kırlar,
Yemyeşildir ya toprağın örtüsü,
Mutluluktan uçar, dans eder kimisi…
Oysa, kimi için hüzün şarkısıdır,
Hüzün sarısıdır toprağın örtüsü,
Gözleri görmez, kulağı işitmez…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!