Ömrün pazarlığı geçti...
Düşüm yok
Hayalim yok
Verdim kendimi bu güne
Acı gerçekle yaşıyorum...
Ömür dediğin hikâye...
Gün oldu, yarım kaldı gülüşlerim,
An oldu, boğazıma dizildi lokmalarım,
Gün oldu uzadıkça uzadı yollarım,
An oldu, an gibi geçip gitti yıllarım...
Ömür denen yolumuz…
Birçok mevsimle anıldı,
Hazana yazıldı adımız.
Birçok yaşamla kesişti,
Ne çabuk bitti ömür denen yolumuz…
Nasıl bir yalnızlık bu,
kasıp kavuruyor.
Şakası yok aşkın,
kırıp geçiriyor.
Nasıl bir sensizlik bu,
kanım çekiliyor.
Neyse ki şiir var,
Sözcüklerin dizildiği,
Duyguların pik yaptığı…
Neyse ki çay var,
Dertlerin devası,
Ne zaman dalsam hayale,
deniz gelir gözümün önüne,
yarı dalgalı,
kokusunu çekerim içime,
mavi okşar yüreğimi…
Çevirsem yüzümü sana doğru,
Yüzüme çarpıyor gidişin.
Hatırladıkça son diyen sözlerini,
Kalbimi yeniden parçalıyor…
Ne zaman bana baktığını hissetsem,
Nerede ne zaman bir şarkı dinlesem
Sana rastlarım,
Ne zaman alsam kalemi elime,
Seni yazarım…
Nerede ne zaman nida duysam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!