Ne vedalar ettim...
Ben ne vedalar ettim,
Bir tutam vakte,
Bir demet anıya
Ve bir tebessüme...
Ne söylenebilir ki;
Sevginizden emin olmayana,
Değmeyeceğinizi düşünene...
Ne söylenebilir ki;
Özden söylenene inanmayana,
Yanlış ölüyorum,
Olmuyor,
Önce ümidimi,
Yaşama sevincimi,
Yitiriyorum.
Eksiliyor hayat,
Şarkılar elimi tutmuyor,
şiirler senin gibi sarmıyor,
türküler gözlerimin içine bakmıyor,
hiçbir şey yerini tutmuyor…
Ocakta yanan ateş ısıtmıyor,
Olmuyor değil mi,
hiçbir şey eskisi gibi değil,
aç susuz kalmak gibi bir şey bu,
sigara ve çay içmemek gibi,
sanki güneş çarpması,
belki de ayazda kalıp donmak gibi,
Olmuyor değil mi?
Varlığın varken yokluğunu çekmek,
Yalnızlığa adım, adım gömülmek,
Her şeyken hiçe sayılmak…
Olmuyor değil mi?
Olmuyordu işte...
Dolmuştu bardak,
Taşmıştı.
Bir damla dahi almıyordu işte...
Ya başlamalı yeniden hayata seninle,
boyamalı maviye yaşamı,
nakış, nakış işlemeli her anı…
Olmuyorsa; bitirmeli usulca,
boyamalı siyaha yaşamı,
Olsan...
Olsam,
Olsan,
Baksan pencereden yollarıma,
Sarılsan kapıyı açtığın anda...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!