Ne gönlüne,
Ne türküne almayacaksın kimseyi.
Gün olur;
Gönlün dar gelir tutamazsın.
Türkün dilden dile dolaşır...
Gün gelir yol biter,
Dönecek vaktin olmaz.
Yaren yiter,
Sarılacak kimsen kalmaz.
Sözler tükenir,
Kalem şiir yazmaz.
Gün gelir...
Nem olur boğulurum,
Söz olur dağılırım,
Lal olur susarım.
Gün gelir,
Gün gelir
Gün gelir anlarsın
Kaybedişleri
Yitirdiklerini
Sessizce gidenleri…
An gelir yağmurun sesi titretir
Gün olur akşamın karanlığı ürpertir,
Zaman olur bir söz baştan aşağı yıkar,
Olmaz zamanlarda olur kırılır insan…
An gelir yollar tükenir,
Grice…
Siyah mı beyaz mı?
Hayat denen yüzün rengi
Grice mi biraz yoksa yürekler…
Griye boyadım…
Bıraktım âlemin siyahını beyazını,
Griye boyadım dünyanın cemalini.
Yırttım artık kâğıdı, kırdım kalemi,
Sildim lügatin bütün kelimelerini…
Bizim zamanı durdurmaya gücümüz yok
Ama zaman öyle bir duruyor ki insanı…
Bekleyişler öyle uzun ki,
Sindire, sindire düşünüyor insan.
Belki de kaybetmenin eşiğindeyiz,
Belki de ölümün o soğuk kapısında…
Bil ki acı bir hatırası kalır,
Bu kavurucu Temmuz’ un.
Sen yüreğini ferah tut,
Güle, güle üşüyorum…
Bil ki bir yangının külü kalır,
Gülmek geçmez içimizden…
Kâh vedalarla,
Kâh yitip gidenlerle,
Birçok acı geçti yüreğimizden,
Gülümsemek gelmez içimizden…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!