Ömür denen yolumuz…
Birçok mevsimle anıldı,
Hazana yazıldı adımız.
Birçok yaşamla kesişti,
Ne çabuk bitti ömür denen yolumuz…
Neyse ki şiir var,
Sözcüklerin dizildiği,
Duyguların pik yaptığı…
Neyse ki çay var,
Dertlerin devası,
Ne zaman dalsam hayale,
deniz gelir gözümün önüne,
yarı dalgalı,
kokusunu çekerim içime,
mavi okşar yüreğimi…
Çevirsem yüzümü sana doğru,
Yüzüme çarpıyor gidişin.
Hatırladıkça son diyen sözlerini,
Kalbimi yeniden parçalıyor…
Ne zaman bana baktığını hissetsem,
Nerede ne zaman bir şarkı dinlesem
Sana rastlarım,
Ne zaman alsam kalemi elime,
Seni yazarım…
Nerede ne zaman nida duysam,
Ne zordur…
Ne zordur,
Vedasız gidenleri uğurlamak,
Hiç gelmeyecek olanı beklemek,
Yalnızlar rıhtımında tek başına gün saymak…
Nicedir halimiz...
Bir savaş hali var aramızda
Ve birbirimize atıf,
Kalplerimizde sanki bir kin...
Üşüyor parmaklarım,
Biraz da ıslak yağmurdan bedenim,
Suyu fazlaca çekmiş kösele ayakkabılarım,
Gezerken bomboş sokaklarda,
Yağmurlu bir Nisan akşamında…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!