Geceyim...
Geceyim hep gece,
Öyle zamansız,
Öyle vakitsiz,
Öyle ki düşe kalka saatler...
Geldi geçti ömür...
Unuttuklarım vardı,
Yüreğime gömdüklerim,
Bir buket hazanı üzerine savurduklarım oldu...
Geçit vermez yollar...
Gün görmüyordu yüzler,
Kimi toprağa,
Kimi denize,
Kimi göğe,
Sevinçler, hüzünler art arda geliyor,
bir gündüz bir gece sanki geçen,
bir film şeridinden geçer gibi geçiyoruz hayattan…
Çocukluk, gençlik, ihtiyarlık peş peşe geliyor,
üç ben santim sanki atlanan,
Çabucak geçiyor zaman,
Anlamadan…
Yetmiyor doya doya yaşamaya,
Yaşatmaya, yaşattırmaya…
Çabucak geçiyor zaman,
Geç kalırsak…
Ya gün biter,
Karanlığa gömülürsek,
Ya sevi biter,
Hüsrana uğrarsak…
Geç kalsan da...
Zor da olsa öğreneceksin
Ama geç kaldım demeyeceksin,
Öyle ki artık;
Herkese gidecekmiş gibi bakacaksın,
Güz sancısı
Yollar aştım,
Köprüler geçtim,
Dağlara koştum,
Geçmedi hasretim…
Güz yarası…
Ne beklenen geliyor
Ne de vuslat görünüyor,
Başka bir hasret bu,
Güz ayrılığı…
Maskeleriniz düşmüş,
aynalar yalan söylüyor size,
devekuşuna dönmüşsünüz.
Ayna da bunun farkında,
bir siz değilsiniz…/S.CEYHAN




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!