Ne güzeldik biz eskiden
Kış gelir sevinirdik.
Oysa
Bir kabanımız yoktu,
Bir botumuz,
Bir kaşkolumuz olmadı hiç.
Ne güzeldir sabaha seninle uyanmak,
Yüreğinde yaşamak.
Ne güzeldir seni düşlemek,
Nefesi seninle alıp vermek.
Ne güzeldir yarınlara seninle bakmak,
Ne güzel bir şehirdir orası,
Gülüşünle gün aydınlanıyor.
Sabahı akşamı,
Bütün anları seninle
Ve gece olunca seninle uyuyor...
Senin gecen güzel,
Senin gündüzün aydınlık olsun.
Biz ki çorak toprakların,
Biz ki tozlu yolların insanıyız,
Ne haddimize çölde vaha olmak…
Şu akşamın saflığı ne hoş,
bir koşuşturmaca,
tatlı bir telaş,
herkes yuvasına..
Şu gecenin sessizliği ne hoş,
Ne kaldı elimizde,
dünlere uzaktan bakmaktan başka.
Ne kaldı yüreğimizde,
mazinin kederinden başka…
Ne kaldı gözlerimizde,
Ne kaldı…
Ne kaldı elimizde,
Dünlere uzaktan bakmaktan başka.
Ne kaldı yüreğimizde,
Mazinin kederinden başka…
Dolar taşar kabına sığmaz,
Terk eder su kabını,
Hapis olmaz, artık dönüşü yoktur…
Vakti gelir ya koparılır ya solar,
Dalından düşer gül,
Ama her bahar yeniden açar…
Ne berbattır...
Ne berbat bir kıştır insanın yüreği,
Baharı görüp çiçek açmayan,
Yazı yaşamayan,
Ayazı bol olan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!