Mutluluklar ve hüzünler yalnız yaşanmaz,
neresi kötü ki şiir yazmanın…
Gülmek de ağlamak da insanlar için,
neresi kötü ki şarkı dinlemenin…
Sevmek sevilmek her iki cihan için,
neresi kötü ki aşkın…
Her şeyin sonu vardır…
Yolun da bir sonu vardır,
Bir de hayatın…
Ve artık yüreğiniz bile mezar değildir…
Ne sen sor ne ben söyleyim...
Geç miydi geceye mi kalmıştı?
Kim bilir...
Vardır herkesin bir rengi,
Kim bilir belki de gri...
Nereden başladı,
gözlerimiz kamaştı,
ruhumuz haddi aştı,
yüreğimiz coştu,
sözlerimiz uçtu….
Nerden bilecektik...
Nerden bilecektik güzelin kıymetini çirkini görmeden önce,
Nasıl çıkacaktık feraha yanmayınca aşkın narından,
Nerden bilecektik yağmurun can olduğunu kuraklığı görmeden,
Nasıl dökecektik yüreğimizin sesini şiiri anlamadan önce...
Dikiş tutmuyor kelimeler,
bölük pörçük.
Konuşsam, kesik kesik,
arkası yok.
Yazsam, yan yana gelmiyor,
arada yüzlerce nokta.
Sözleriyle güldüğüm,
bakışıyla eridiğim,
yüreğinde kendimi bulduğum,
neredesin…
Yollarını gözlediğim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!