Zifiriydi zaten,
yer de, gökte.
Siyahtı eli yüzü,
karanlıktı yüreği,
Oysa bir umuttu aydınlık,
bir tebessümdü mutluluk,
Taze tutuyorum acılarımı,
Unutmuyorum elem veren adını.
Hatırlıyorum hep söz yaralarını,
Çekmiyorum artık üzerinden ahımı...
Güldürmedin onca zaman yüzümü,
Gölgede kaldı…
Gölgede kaldı gülüşlerim,
Tozlu yollarda tükendi düşlerim.
Bir vara bir yoğa bakışlarım,
Yağmurda döküldü gözyaşlarım…
Gölgesinde kalırdım...
Benden önde giderdi seviler,
Ve ben kalırdım gölgesinde.
El ele tutuşurdu eller,
Değmezdi parmak uçlarım ellerine...
Gönlüm...
Bir şarkının anlatamayacağı kadar,
Bir şiire yazılamayacak kadar dolu yüreğim...
Issız bir şehrin kalabalığı kadar,
Şiirler olsun,
Herkes kendini bulsun.
Nağmeler olsun,
Dillerden düşmesin.
Kelimeler olsun,
Değerini kaybetmesin.
Sen dilediğince yaşa,
kana, kana iç mutluluğu.
Bir ben esaretindeyim bir ben,
gönül ülkemde…
Gün kararmasın yüreğinde,
Gönül yanığı...
Anılar geçti gözümün önünden,
Yıllanmış şarap kadar keskin,
Yaktı genzimi,
Gönül mahzenimin yanığı...
Son umudu da uçurdular gönül bahçemde,
son çırayı da yaktılar yürek kalemimde,
son türküyü de bitirdiler nefesimde,
son şiiri de yaktılar gönül yurdumda…
Son kaleyi de yıktılar gönül ülkemde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!