Griye boyadım…
Bıraktım âlemin siyahını beyazını,
Griye boyadım dünyanın cemalini.
Yırttım artık kâğıdı, kırdım kalemi,
Sildim lügatin bütün kelimelerini…
Bizim zamanı durdurmaya gücümüz yok
Ama zaman öyle bir duruyor ki insanı…
Bekleyişler öyle uzun ki,
Sindire, sindire düşünüyor insan.
Belki de kaybetmenin eşiğindeyiz,
Belki de ölümün o soğuk kapısında…
Bil ki acı bir hatırası kalır,
Bu kavurucu Temmuz’ un.
Sen yüreğini ferah tut,
Güle, güle üşüyorum…
Bil ki bir yangının külü kalır,
Gülmek geçmez içimizden…
Kâh vedalarla,
Kâh yitip gidenlerle,
Birçok acı geçti yüreğimizden,
Gülümsemek gelmez içimizden…
Gülmez yüzümüz
Dağladık yüreğimizi,
Bahar olmaz artık sinemiz.
Perçinledik leblerimizi,
Gülmez artık yüzümüz...
Arada bir etrafa aldırmaksızın,
kahkahalarla gülmeli,
kim ne der diye düşünmeden
aklına geleni yapmalı insan…
Günün seyrini işlemeli hafızaya,
Gülümsüyorum artık…
Gülümsüyorum artık,
Bazen kahkahalar atıyorum,
Bıraktım içimdeki hazanı,
Deliliğe veriyorum kendimi…
Gülüşler dünde kaldı...
Zaman aştı haddini
Nasılda tüketiyor yaşamı
Sorsan dün bir bugün iki
Oysa ne kuşlar göçtü bu ömürden...
Cümleler yok mu ah o cümleler,
Kurup, kurup yazamadığımız,
İçimizde tuttuğumuz.
Bazen düşünüp söylediğimiz
Bazen de salıverdiğimiz.
Kimi zaman kırdığımız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!