Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Son vermeli artık yazmaya,
Bırakmalı kalemi,
Bitirmeli artık yeisi, kederi,
Ne şiire ne de söze dokunmamalı…

Umudu kesmeli artık,

Git diyeceğim…

Git diyeceğim kendime,
Ama âlemden
Ama kendimden…

Gitgide uzaklaşır sevdiklerin,
hayallerin,
düşlerin…

Gitgide biter yaşam,
kalp atışın,

Hiçbir yere sığmadın gönül,
divane olup gezersin,
bir bedende duramazsın,
toprak olup çürüyeceksin…

Dar gelir gönül sana dar gelir,

Gönlüm…

Kaç gecenin sinsi rengi sindi üzerime,
Kaç zaman geçti göğüs kafesimden,
Hazanı saydım bunca zaman,
Bahara kapı aralamadan…

Ne kalemim yazar,
Ne dilim konuşur.
Ruhum ismini haykırır,
Yüreğim seni özler...

Ne sabah bilir,

Gönlüm kaldı...

Çalacağım vardı hayattan,
Bir yaşam
Ve sabıkasız bir ömür...

Ne dağlar düz,
Ne düzler bağ.
Yüreğin yettiği,
Gözün kestiği kadar
Gönül dağı...

Şiirler olsun,
Herkes kendini bulsun.
Nağmeler olsun,
Dillerden düşmesin.
Kelimeler olsun,
Değerini kaybetmesin.

Gittin,
Nefesimi tükettin,
Ciğerlerimi söktün...

Gittin,
Baharımı aldın,