Son vermeli artık yazmaya,
Bırakmalı kalemi,
Bitirmeli artık yeisi, kederi,
Ne şiire ne de söze dokunmamalı…
Umudu kesmeli artık,
Gitsem diyorum...
Gitsem diyorum gitsem,
Beni görmeyen gözlerinden,
Duymayan yüreğinden,
Dokunamadığım ellerinden...
Kalacak gittiğinde yüreğim ayazda...
Sararacak yapraklar,
solacak kasavetinden hüzün.../S.Ceyhan
Zifiriydi zaten,
yer de, gökte.
Siyahtı eli yüzü,
karanlıktı yüreği,
Oysa bir umuttu aydınlık,
bir tebessümdü mutluluk,
Taze tutuyorum acılarımı,
Unutmuyorum elem veren adını.
Hatırlıyorum hep söz yaralarını,
Çekmiyorum artık üzerinden ahımı...
Güldürmedin onca zaman yüzümü,
Gölgede kaldı…
Gölgede kaldı gülüşlerim,
Tozlu yollarda tükendi düşlerim.
Bir vara bir yoğa bakışlarım,
Yağmurda döküldü gözyaşlarım…
Gölgesinde kalırdım...
Benden önde giderdi seviler,
Ve ben kalırdım gölgesinde.
El ele tutuşurdu eller,
Değmezdi parmak uçlarım ellerine...
Gönlüm...
Bir şarkının anlatamayacağı kadar,
Bir şiire yazılamayacak kadar dolu yüreğim...
Issız bir şehrin kalabalığı kadar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!