Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Huzuru herkes yer,
hüznü kimse katık etmez ekmeğine...
Doğuşta herkes günahsız,
herkes dürüsttür.
Hayat allar pullar insanı,
kısa ömründe şah oldum sanır.

Herkes dem vuruyor hazandan kardan,
baharı görmeden, yazı geçirmeden…
Herkes dem vuruyor kuruyup ölmekten,
filiz olup yeşillenmeden…
Herkes dem vuruyor yalnızlıktan bıkkınlıktan,
her gönlün bir düğünü var görmeden…

Herkes biraz yalnızdır
Ama kendine yabancı.
Herkes herkese gündüzdür
Lâkin kendine gece...

Herkes biraz lafazandır

Herkes gider bir gün,
Eş, dost, arkadaş,
Herkes yaşar ayrılığı,
Gidende kalan da,

Herkes gider,
Bir çay,
Bir sigara kalır bende...

Herkes gider,
Bir zifiri gece,

Herkes gider bir gün..

Kimse kalıcı değil hayatta,
Ne yanında,
Ne de canında..

Herkes gider bir gün,
Kimi bu âlemden göçerek,
Kimi bu hayatta öyle cansız bırakarak…

Herkesin dört duvarı vardır
kendini hapsettiği göğüs kafesinde...

Herkesin kendi halinde olduğu bir yer var, orada.
Herkesin uzak olduğu bir yer var, burada.
Herkesin yakın olduğu bir yer var, uzakta.
Herkesin bir yolu var ama ters yerde.
Herkesin hesabını tuttuğu bir yer var, yüreğinde.
Herkesin bir mahşeri var, sanır ki bu dünyada.

Herkes olma…

Herkes, herkesin iyi olmasını istiyor,
Diliyor, dua ediyor…
Lâkin yine de herkes hüzünden nasibini alıyor…